Tuesday, April 20, 2010

ஆகு பெயர் ( பாகம்-1 )




ஏங்க... இன்னைக்காவது உங்க பேர சொல்றீங்களா..? இல்லையா...?
....!!!!!!!! ? அதே மர்மப் புன்னகை.

அனேகமா இந்த எட்டு மாசத்திலே ஒரு நாளைக்கு ரெண்டு தரம்னாலும் கிட்டத்தட்ட ஐநூறு முறை இதே கேள்வியை உங்ககிட்ட கேட்டிருப்பேன். எப்ப கேட்டாலும் இதே சிரிப்புத்தானா..?

மீண்டும் அதே புன்னகை..சற்று பெரியதாக..!

ஏங்க இப்படி இருக்கீங்க.. ?

எப்படி..?

இவ்ளோ அழகா!.. ஆஹா..நீங்க பேசினாலும் அழகாத்தான் இருக்கீங்க..

ஏன் இப்படி டெய்லீ பின்னாடியே வந்து டிஸ்டர்ப் பண்றீங்க.. என் பெயர் உங்களுக்கு எதுக்கு தெரியனும்..?

பேர தெரிஞ்சிகிட்டு என்ன பண்ணுவோம்..கூப்பிடத்தான்..!

இப்படிதா., எல்லா காலேஜ் பொண்ணுங்ககிட்டையும் ரோட்ல மறிச்சு பெயர் கேட்பீங்களா?

இல்லைங்க உங்ககிட்ட மட்டும்தான்..

அதுதான் எதுக்கு?

ஆஹா..பேசறது எல்லாமே கேள்விதானா.?சரியான கேள்வியின் நாயகியா இருக்கீங்களே..

கோபமாய் ஒரு சின்ன முறைப்பு

ஒ.கே இப்படி பைக்ல போய்ட்டே பேசறது டேஞ்சர்..உங்க நெம்பர் கேட்ட தரமாட்டீங்க. இந்த நெம்பருக்கு கால் பண்ணுங்க ப்ளீஸ் .

என்றவாறு எனது கைப்பேசி எண்ணை தந்தேன், சிறு தயக்கத்துடன் வாங்கிக்கொண்டு குழப்பமான பார்வை ஒன்றை உதிர்த்து விட்டு கல்லூரிக்குள் (பைக்கில்) பறந்து சென்றாள். அதன் பிறகுதான் கடந்த சில நிமிடங்களாக மிதந்து கொண்டிருந்த நானும், ஏனைய சுற்றுப்புறமும் சகஜ நிலைக்கு திரும்பினோம். இவ்வாறு தரையிலிருந்து மேலெழும்பி மிதப்பது கடந்த எட்டு மாதங்களாக நிகழ்கிறது.

கல்லூரியில் படித்தது கொண்டிருக்கும் போதும், அதன் பிறகு தனியார் நிறுவனம் ஒன்றில் மூன்றாண்டுகள் வேலை செய்த காலங்களிலும் பல பெண்களுடன் பழகியிருந்த போதும் தோழமை எல்லையை தாண்டாத என் மனது இந்த எட்டு மாதங்களாக பெயர் தெரியாத ஒரு பெண்ணின் பார்வைச்சுழலில் சிக்கி தவிப்பது எனக்கே சற்று பயம் கலந்த ஆச்சர்யமாய்தான் உள்ளது.

அடுத்து வந்த காலை நேரங்களில் நேரில் சந்திப்பதற்கு செல்வதை தவிர்த்து தொலைபேசி அழைப்புக்காக காத்திருக்க துவங்கினேன். வழக்கமாக கைப்பேசியில் அழைப்புகள் வருவதும், அவற்றிற்கான பதில்களை அளிப்பதும் நமது "ஒரு நாளில்" கணிசமான நேரத்தை ஆட்கொண்டுவிட்ட நிலையில், எதிர்பாராத சில அழைப்புகள் ஆச்சர்யத்தையும், மகிழ்ச்சியையும் ஒருசேர கொண்டுவரும். அந்த மாதிரியான ஒரு அழைப்பு மூன்றுதினங்களுக்கு பிறகு புதிய எண் (லேன்ட்லைன்) ஒன்றிலிருந்து வந்தது.

ஹலோ..

ஹலோ..யாருங்க..?

உங்க நேம் ரகுதானே?

ஆமா,,நீங்க ?

இப்படிதான் ரோட்ல போற எல்லோர்கிட்டயும் நெம்பர தந்துட்டு,,போன் பண்ணினா யாரு ,யாருன்னு கேட்பீங்களா?

ஆஹா..நீங்களா? தேங்கஸ்ங்க ஆமா, என் பெயர் உங்களுக்கு எப்படி தெரியும்?

அதான், டெய்லி பைக்குங்கர பேர்ல ஒரு கருப்பு குதிரைய ஓட்டிட்டு வருவீங்களே அதுல இருக்குதே 'ரகு'ன்னு..

ஓ...இதெல்ல வாட்ச் பண்றீங்களா? ஆமா உங்க நேம் சொல்ல மாட்டீங்களா?

ஹலோ..அத தெரிஞ்சு என்ன பண்ண போறீங்க? நல்ல திட்டனும்னுதா போன் பண்ணினேன். நா யார்கிட்டயும் கோபப்பட மாட்டேன்..ஸோ, ப்ளீஸ் புரிஞ்சிக்கங்க இனிமேல் என்கிட்டே பேச ட்ரை பண்ணாதீங்க. நீங்க இப்படி பண்றதால எனக்கு எவ்ளோ பிரச்சனை தெரியுமா?

சாரிங்க..இப்படி பாலோ பண்றதுனால எனக்கும்தான் பிரச்சனை..

உங்க பிரச்சனை எனக்கு தேவையில்ல..இனி இப்படி பண்ணாதீங்க..நா போனை வைக்கிறேன்

ஹலோ,ஹலோ கட் பண்ணிடாதீங்க, உங்களுக்கு என்ன பிரச்சனை?

கரெக்ட் டைம்க்கு நான் வர்றனோ,இல்லையோ நீங்க வந்துடறீங்க..என் கூட வர்ற பிரெண்ட் ஒருத்தி அத பாத்துட்டு கிளாஸ்ல சொல்லிட்டா,, இந்த ஆறு மாசமா உங்களை வைச்சுதான் என்னை கலாய்க்கிறாங்க..என்னால சமாளிக்க முடியல சாமி..

ஏங்க..யாருங்க அந்த பிரெண்ட்.,அவங்களுக்கு முதல்ல தேங்கஸ் சொல்லானும்.

என்ன விளையாடறீங்களா..முதல்ல நான் போனை கட் பண்றேன் குட் பை..!

உங்க நேம் மட்டும் சொல்லிட்டு, கட் பண்ணுங்க..

ஓ.கே நான் கண்டுபுடிச்ச மாதிரி நீங்களும் கண்டுபிடிச்சுக்கங்க.

ஏங்க இப்படி இருக்கீங்க..?சரி ஏதாவது ஃக்ளுவாவது குடுங்க?

ம்ம்..என்னோட நட்சத்திரமும்,பெயரும் ஒண்ணுதான்..ஆமா கண்டுபுடிச்சுதான் என்ன ஆகப்போகுது. ஸோ விடுங்க...

ஏங்க நட்சத்திரத்தை தெரிஞ்சிகிட்டு அர்ச்சனையா பண்ணப்போறேன்..சொல்றதுன்னா சொல்லுங்க..

அர்ச்சனை பண்ணுவீங்களோ, ஆராதனை பண்ணுவீங்களோ ஆளவிடுங்க..என்றபடி போனை வைத்துவிட்டாள்.


கைப்பேசியை அணைத்துவிட்டு யோசித்த போது ஏதோ ஒரு அழுத்தத்திலிருந்து விடுபட்டது போல் தோன்றியது. விளையாட்டாய் துவங்கிய என் காதல் சில மாத பார்வை தொடரல்களிலும், சில மாத வாகன தொடரல்களிலும் வளர்ந்து, தொலைபேசும் அளவில் வந்துள்ளது. அடுத்த நாள் நேரில் பார்த்துவிடுவது என முடிவுசெய்து வழக்கமான இடத்திற்கு வந்து காத்து கொண்டிருந்தேன், சரியான நேரத்தில் கடந்து சென்ற அவளது வாகனம் என்னை கடந்த பின் சற்று மெதுவாகியது. பேசுவதற்கு முந்தய நாட்களில் தைரியமாக பின்தொடர்ந்த எனக்கு பேசிய பின்பு இன்று சற்று பதட்டமாக இருந்தது. இருந்தாலும் பைக்கை எடுத்துகொண்டு அருகில் சென்றேன்.

ஏங்க....பைக் ஏதாவது ஆயிடுச்சா? என்ற என்னை, கேள்வியோடு பார்த்தாள்..

இல்ல திடீர்னு ஸ்லோ ஆயிடுச்சே..அதா பைக் ஏதாவது ஆயிடுச்சான்னு கேட்டேன்.

நீங்க நின்னுட்டு இருந்தீங்கனுதான் ஸ்லோ பண்ணினேன்..என்று புன்னகைத்தாள்.

திரண்டிருக்கும் மேகக்கூட்டத்தின் மீது திடீரென குளிர் காற்று மோதி மழையை பொழிவிப்பது போன்று அவள் கடைசியாக சொன்ன "நீங்க நின்னுட்டு இருந்தீங்கனுதான் ஸ்லோ பண்ணினேன்" என்ற சொற்கள் என் மீது மோதி கோடைக்கால மழையாய் எனை பொழியச்செய்தது. நானே மழையாய் பொழிந்து, நானே மழையில் நனையும் விந்தையை தனது சொற்களின் மூலம் நிகழ்த்தி குளிர்காற்றேனே பறந்து சென்றவளை பார்த்தபடி பொழிந்து/நனைந்து கொண்டிருந்தேன்.


தொடரும்..
Share/Bookmark

5 comments:

முரளிகுமார் பத்மநாபன் said...

அட்றா சக்கை, பாகம் ஒண்ணாம்ல.. கலக்கு மாப்ளே!
சூப்பரா கீது, நான் டெய்லி வரேன் சட்டு புட்டுன்னு எழுதுப்பா....

angel said...

very nice n interesting i like a lot

angel said...

nxt post ------- expecting soon

தமிழ் said...

story thaanaa thiru??

திருநாவுக்கரசு பழனிசாமி said...

Thanks murali, angel, tamizh.

Post a Comment