Saturday, June 26, 2010

ஆகு பெயர் (பாகம்-8 )

பொதுவாக இன்பமோ, துன்பமோ எளிதில் உணர்ச்சிகளை வெளிக்காட்டி விடும் சுபாவமுடைய நான், ஸ்வாதி என்னிடமிருந்து விடை பெற்று சென்றவுடன் எல்லாவித உணர்வுகளும் கலந்து ஒரு குழப்பமான உணர்வு மனம் முழுவதும் நிரம்பியிருக்க, எதையும் உடனடியாக வெளிப்படுத்த இயலாமல் பிரேமுக்காக காத்திருந்தேன். சிறிது நேரத்தில் பிரேம் மட்டும் தனியாக வந்தான்.

என்னடா..தனியா வர்றே லதா எங்க?

நான் தனியா வர்றது இருக்கட்டும், எங்க உன் ஆளு, எல்லாம் ஓ. கே ஆயிடுச்சா?

பாதி கிணறு தாண்டியாச்சுன்னு நினைக்கிறேன், என்னை புடிச்சிருக்குன்னு சொல்லிட்டா, ஆனா லவ் பண்றேன்னு சொல்லலடா..!

என்னடா கால்கிணறு, அரைக்கிணறுன்னு சொல்லிட்டிருக்க..! இதெல்லாம் ஒரே மூச்சில தாண்டிடனும்,, என்றவனிடம் நாங்களிருவரும் பேசிக்கொண்டதை சுருக்கமாக கூறினேன்.

சரிடா கிளம்பட்டுமா? பாப்போம், நைட்டு போன் பண்ணி என்ன சொல்றான்னு..!

அதா புடிச்சிருக்குன்னு சொல்லிட்டாள்ல..போய் நிம்மதியா வேலையப்பாரு..நாளைக்கு உன் பர்த்டே வேற..எங்காவது கோவிலுக்குதான் கூப்பிடுவா, போயிட்டு சந்தோசமா வா, எல்லாத்துக்கும் சேர்த்து பெரிய பார்ட்டியா போட்டுடுவோம்.

அதுக்கென்ன வச்சிடுவோம்.. என்று புன்னகையுடன் பிரேமிடமிருந்து விடைபெற்றேன்.

புன்னகையுடன் விடைபெற்ற போதும் மனம் முழுவதும் ஒரு வித இறுக்கம் பரவியிருப்பதை அன்றைய நாளின் இறுதிவரை உணர முடிந்தது. எந்த வேலையிலும் கவனம் செலுத்த இயலாமால் அலைகழித்து கொண்டிருக்கும் அவளது நினைவுகளுடன் வழக்கத்திற்கு சற்று முன்னதாகவே படுக்கையில் விழுந்தேன். நினைவு தெரிந்த நாள் முதலாக அறிந்திருந்த காதல் கதைகள், காதலர்கள், காதல் வெற்றிகள், தோல்விகள் என காதலை சுற்றியே மனம் உழன்றது, மேலும் பல்வேறு காரணங்களினால் காதலில் தோல்வியுற்றவர்களின் முகங்களும், அவர்களின் இப்போதைய வாழ்க்கைச்சூழலும் கண் முன் வந்து பயமுறுத்தி கொண்டேயிருந்தன. வேட்டை நாயென துரத்தும் அவளது நினைவுகளுக்கும், நத்தையென நகரும் காலத்திற்கும் இடையில் சிக்கி தவித்து கொண்டிருந்தேன்.

கண்களும், மனதும் களைத்து போய் உறக்கத்தின் மடியில் விழுந்திருந்த என் உடல், செவிகளை மட்டும் சிறிது இயக்கத்தில் வைத்திருந்தது. விஸ்வநாதனிலிருந்து, ஹேரிஸ் ஜெயராஜ் வரையிலான இசைஞர்களின் காதல் சோக கீதங்களை கனவுவெளிகளில் கேட்டலைந்து கொண்டிருந்த எனக்கு குறிப்பிட்ட ஒரு பாடல் திரும்ப,திரும்ப மறு ஒலிபரப்பாகிக் கொண்டேயிருந்தது

" உன் பேர் சொல்ல ஆசைதான்
உள்ளம் உருக ஆசைதான்"... திடீரென நினைவு வந்து கைப்பேசியை பார்த்தேன்..ஸ்வாதியிடமிருந்து போன்,

ஹலோ ஸ்வாதி..!

ம்...தூங்கியாச்சா? இவ்வளவு தரம் போன் அடிச்சும் எடுக்கல, அதுவும் நான் கூப்பிட்டு.!

ஸாரி ஸ்வாதி, என்னமோ ஒரு யோசனையில இருந்தேன், அப்படியே லைட்ட தூங்கிட்டேன். ஸாரி சொல்லுங்க என்ன இந்நேரத்துக்கு?

ஏன் இந்நேரத்துக்கு கூப்பிட கூடாதா?,,நைட் போன் பண்றேன்னு சொல்லியிருந்தேனே மறந்துட்டீங்களா ? ஆமா புக்ஸ் படிப்பீங்களா?

மறக்கல..படிப்பேன் ஏன் கேட்கறீங்க?

இல்ல நான் நிறைய படிப்பேன், அதான் உங்களுக்கு படிக்கிறது புடிக்குமான்னு தெரிஞ்சுக்க கேட்டேன்,,சரி "love story " படிச்சிருக்கீங்களா?

ம்ம்...காலேஜ் டைம்ல படிச்சிருக்கேன், அத படிச்சிட்டு உடனடியா ஏதோவொரு பொண்ண லவ் பண்ணிடனும்னெல்லாம் சுத்தியிருக்கேன்.

பொண்ணு கிடைச்சு,,லவ் பண்ணுணீங்களா?

இல்ல, அப்போ உன்னை பாக்கலியே..! அதுவுமில்லாம அந்த கதையில முடிவு சோகமா இருக்குமில்ல அதனால பயந்து அந்த ஐடியாவ விட்டுட்டேன்..ஆமா எதுக்கு அந்த புக்க பத்தி கேட்கறே?

ஹா, ஹா...நல்ல பேசறீங்க..அந்த கதைல முக்கியமான ஒரு லைன் வருமே அது என்ன ?

முக்கியமான லைனா..???ம்ம்..ரெண்டு பேரும் ஹனிமூன் போயிருக்கும் போது ஹோட்டல் விசிட்டர்ஸ் புக்ல ஹீரோ எழுதுவானே அந்த லைனா?

கடவுளே..இந்த பையனுக்கு நல்ல புத்திய தந்திடுப்பா..ஹா,ஹா இது மட்டும்தான் நியாபகம் இருக்கா?

ஸாரி,ஸாரி நீயே சொல்லிடு!

எதுக்கெடுத்தாலும் ஸாரி, ஸாரி'ன்னு சொல்லுங்க.." love means never say u r sorry " இத மட்டும் மறந்துடுங்க..!

ச்ஸ் அந்த லைனா.? அந்த ஒரு லைன்தான கதையே ஸாரி மறந்துட்டேன்..இப்போ எதுக்கு அத சொல்றே?

மறுபடியும் ஸாரியா..கடவுளே, எதுக்குன்ன,,இனி நீங்க என்கிட்டே எதுக்கும் ஸாரி கேட்க கூடாது..புரியுதா?

அவளுடன் பேச துவங்கியதிலிருந்து என் மனதின் ஊற்றிலிருந்து சிறு,சிறு துளிகளென கசியத் துவங்கிய மகிழ்ச்சி, அவள் கடைசியாக சொன்ன வார்த்தைகளின் அதிர்வினால்,திடீரென வெள்ளமென பெருகி என்னையே மூழ்கடித்தது. காதல் வெள்ளத்தில் மூச்சடைத்து மூழ்குவது மகிழ்ச்சிதானெனினும், மகிழ்ச்சியின் வெள்ளத்தை அதிகரிக்க செய்யும் பொருட்டு அவள் பேசியதன் அர்த்தம் புரியாதது போல் பேச்சை தொடர்ந்தேன்.

புரியற மாதிரிதான் இருக்கு..ஆனா நீயே புரியற மாதிரி சொல்லிடு..!

இந்நேரத்துக்கு விளக்கிட்டு இருக்க முடியாது..நாளைக்கு உங்க பிறந்தநாள் தானே அந்த புக்க கிப்டா தரேன், படிச்சு புரிஞ்சுக்குங்க..

ஒ.கே,,ஒ.கே..கோபப்படாதே நாளைக்கு எங்கயோ போகனுன்னையே எங்க?

ம்ம்..முதல்ல "பிறந்தநாள் வாழ்த்துக்கள்" ஆமா கோவிலுக்கெல்லாம் போவீங்களா?

அப்பாடா இப்போவாவது சொன்னயே..தேங்க்ஸ், நானா போக மாட்டேன், ஃபிரண்ட்ஸ் கூட எப்போவாவது போவேன்.

சரி, நாளைக்கு நானும், என் ஃபிரண்டும் அய்யன் கோவிலுக்கு போறோம்..நீங்க?

இது என்ன கேள்வி,,கண்டிப்பா வர்றேன்..அய்யன் கோவிலுக்கு பாம்பு கடிச்சாதானே போகணும்..இப்போ எதுக்கு ?

லூசு மாதிரி பேசாதீங்க..அதுக்கு மட்டும்தான் அங்க போகனுன்னு யாரு சொன்னா? நான் அடிக்கடி போவேன், நாளைக்கு எங்க வீட்லயும் ஒரு விசேஷம்னு சொன்னேனில்ல..

அப்போ என் பிறந்தநாளுக்காக இல்ல..நீங்க போறீங்க, நான் சும்மா கூட வர்றேன் அவ்வளவுதானே ?

அப்போ நீங்க வர வேண்டாம்..பை

ஸாரி, ஸாரி சும்மா கேட்டேன்..ஸாரி

முதல்ல ஸாரி கேட்கறத விடுங்க,அப்புறம் இனி இந்த மாதிரி பேசாதீங்க, டைம் ஓவரா ஆகிடுச்சு நான் தூங்கனும் ..சொல்றத கேளுங்க,

சரி சொல்லுங்க மேடம்..!

காலைல குளிச்சி, ரெடியாகி ஒன்பது மணிக்கு லதாக்கா ஃபிரவுசிங் சென்டருக்கு வந்துடுங்க, அங்க புது ஷர்ட் கொடுத்திருக்கேன், அதை போட்டுட்டு எங்க காலேஜ் தாண்டி லெப்ட் சைட்ல ஒரு பெரிய வீடு இருக்கும் அங்க நான் இருப்பேன், லேட் பண்ணாம வந்துடுங்க, காலைல மெசேஜ் பண்றேன்..ஒ.கே ?

ஹா..ஷர்ட் எப்போ எடுத்தீங்க..ஒரே சர்ப்ஃரைசா இருக்கு?

ஈவ்னிங்தா நானும்,என் ஃபிரண்டும் போய் எடுத்து ஃபிரவுசிங் சென்டர்ல கொடுத்தோம் .

பிரேம் இருந்தானா? ஒன்னும் சொல்லலையா?

இருந்தாங்க, லதாக்காகிட்ட சொல்லி சிரிச்சாங்க, அப்பறம் நீங்க ரொம்ப நல்ல பையன், தைரியமா லவ் பண்ணலான்னு சொன்னார்

அதுக்கு, நீ என்ன சொன்ன ?

நான் என்னமோ சொன்னேன் அத விடுங்க, காலைல லேட் பண்ணிடாதீங்க !

ஸ்வாதி..ரெண்டு பேரும் என் பைக்குல போறமா?

அதெல்லாம் இல்ல, நீங்க தனியா வாங்க, நானும் என் ஃபிரண்டும் என் பைக்ல வர்றோம் ..இப்போ தூங்குங்க !

ம்ம் ..ஒ.கே இனி எங்க தூங்கறது..ஒ.கே குட் நைட் !

ஹா,ஹா குட் நைட் ! பை !

அவளிடமிருந்து போன் வருவதை எப்படி ஊகிக்க முடியாதோ, அவ்வாறே பேசிக்கொண்டிருக்கும் போதே திடீரென பேச்சை முடித்து எப்போது கட் செய்வாள் என்பதையும் ஊகிக்க முடிவதில்லை. இருந்தாலும் இம்முறை சற்று அதிக நேரம் பேசிவிட்டாள். இருவரும் நேரில் பேசியதையும், இப்போது போனில் பேசியதையும் திரும்ப,திரும்ப அசைபோட்டதில் ஒன்று தெளிவாய் புரிந்தது. " அவளும் என்னை காதலிக்க துவங்கிவிட்டாள்". இதை உறுதிசெய்வது போல் கைப்பேசி ஒலித்தது..மெசேஜ் ,,ஸ்வாதியிடமிருந்து..

I decided to cross the bridge, which s separate us..soon i wil be ur side,
& manymore happy returns of the day..



தொடரும்...


ஆகுபெயர் (பாகம்-7 )
Share/Bookmark

Tuesday, June 15, 2010

ஆகு பெயர்- (பாகம்-7)

கிட்டத்தட்ட ஏழெட்டு ஆண்டுகளாக பிரேமிடமிருந்து எத்தனையோ எழுத்து ,சொற்கள், வாக்கியங்கள் மற்றும் வரிகள் போன்றவற்றை கேட்டிருந்தாலும் சற்றுமுன் எனக்கு மட்டுமே கேட்குமளவிற்கு கிசு,கிசுத்த " டேய்..உன் ஆளு வந்தாச்சுடா"..என்ற சிறு வரி இதுவரை கேட்டதிலேயே மிக இனிமையானதாக தோன்றியது. இதுவரை நான் மட்டுமே நம்பிவந்த என் காதலை, எனக்கு பிறகு ஏற்றுக்கொண்ட முதல் ஆறறிவு ஜீவன் பிரேம்தான்.(என் காதலை முதன்முதலில் பொறுமையாக கேட்டு அதை அப்படியே ஏற்றுக்கொண்டது எங்கள் வீட்டு பூனைக்குட்டிதான், என் காதல்கதையை கேட்டுவிட்டு சிநேகத்துடன் "மியாவ்" என்ற மறுமொழியையும் தந்தது.) வண்டியை நிறுத்தி விட்டு உள்ளே வந்த ஸ்வாதி, பிரேம் அமர வேண்டிய இடத்தில் என்னை பார்த்ததும் சிறிது தடுமாறி பிரேமை நோக்கி..

லதாக்கா இல்லைங்களா?

இன்னும் வரலையே..லதாவை பாக்கத்தான் வந்தீங்களா?

இல்லயில்ல..ஃப்ரவ்ஸ் பண்ணனும்

இரண்டாவது கேபின் ஃப்ரீதான்..யூஸ் பண்ணுங்க.! என்றபடி என்னை பார்த்து புன்னகைத்தான்.

பட,படப்புடன் கூடிய குழப்பமான பார்வையொன்றை என் மீது வீசிவிட்டு சட்டென கேபினுக்குள் சென்று அமர்ந்து கொண்டாள். நானும் கேபினுக்குள்ளேயே சென்று பேசுவதா?வேண்டாமா? என்ற குழப்பத்தில் தவித்து கொண்டிருந்தேன். சூழ்நிலையின் அழுத்தத்தை உணர்ந்து கொண்ட பிரேம்..'டேய் நான் வரும்போது சாப்பிடல..வீட்ல போய் சாப்டுட்டு லதாவையும் கூட்டிட்டு வரேன்'. ஒரு அரை மணிநேரம் கடையை பாத்துக்கடா..என்று ஸ்வாதிக்கும் கேட்கும்படி கூறி அர்த்தத்துடன் சிரித்து கிளம்பினான். "இவ்ளோ நல்லவனாடா நீ" என்று மனதிற்குள் பிரேமை பாராடியவாறே அவளது எண்ணிற்கு " THEN ..? என்று ஒரு மெசேஜ் அனுப்பினேன்.

நான் மட்டும் தனியாக அமர்ந்திருப்பதை அறிந்து கொண்ட ஸ்வாதி, வெளியே வந்து காத்திருப்பவர்களுக்காக போடப்பட்டிருக்கும் நாற்காலி ஒன்றில் எனக்கு சற்று தள்ளி அமர்ந்து சிறு கோபம் கலந்த புன்னகையை உதிர்த்தாள். அப்பொழுதுதான் அவளை நன்றாக பார்த்தேன்...மயில் கழுத்தின் வர்ணத்தில் சுடிதார், அதே வண்ணக்கல் பதித்த கம்மல், சிறு செயின், கோவிலுக்கு சென்று வந்ததன் அடையாளமாய் நெற்றியில் விபூதியும், குங்குமம், சுடிதாருக்கு ஏற்ற வண்ணத்திலேயே கைக்கடிகாரம் மற்றும் கைப்பை என அவளது ஆடை,அணிகளிலும், முகத் தோற்றத்திலும் பொருளாதார செழுமையின் பிம்பம் படிந்திருந்தது. இவற்றையும் தாண்டி உதிர்ந்த அவளின் ஒற்றைப் புன்னகை, என் மன அறை முழுவதும் சுகந்தத்தை நிரப்பி லயிக்கச் செய்தது.

இங்க என்ன பண்றீங்க?

நீங்கதானே நேர்ல பேசணும், எங்க காலேஜ் பக்கத்துல இருக்கிற ஃபிரவுசிங் சென்டருக்கு வாங்கன்னு சொன்னீங்க..!

கடவுளே, இங்கன்னா இந்த 'கேஷ் டேபிள்'ள எதுக்கு உட்காந்திருக்கீங்க? ஏதோவொரு கேபின்ல வெயிட் பண்ண வேண்டியதுதானே?

ஓ..அதச்சொல்றீங்களா, ஒரு சின்ன சர்ப்ரைஸ்தான்...முதல்லயே சொல்லாததுக்கு மன்னிச்சிடுங்க, இது என் ஃபிரண்டோட கடைதாங்க.!

கடவுளே..அப்ப லதாக்காவுக்கும் இது தெரியுமா? எப்படியோ என்ன சிக்க வச்சுட்டீங்க..அவங்க என்ன தப்பா நினைக்க போறாங்க..!

நொடிக்கொருதரம் கடவுள கூப்பிடாதீங்க, இதுல தப்பா நினைக்கறதுக்கு என்ன இருக்கு..நாம பேசத்தானே இங்க வந்திருக்கோம்..?

அது அவங்களுக்கு தெரியுமா? இவ்வளவு நாள் தனியா வருவேன், இப்ப இங்க வந்து ஒரு பையனோட பேசிக்கிட்டிருந்தா என்ன நினைப்பாங்க ?

ஒன்னும் தப்பா நினைக்க மாட்டா., லதாவும் என் கூட படிச்சவதான், நாங்க ரெண்டு,மூணு ஃ பிரண்ட்ஸ் சேர்ந்துதான் லதா-பிரேம் கல்யாணத்தையே நடத்தி வச்சோம். அதுவுமில்லாம இந்த ஒரு வருஷ கதைய லதாகிட்ட சொல்லியாச்சு!

எந்தக்கதை...? இன்னும் யார்,யார்கிட்ட அந்த கதைய சொல்லியிருக்கீங்க?

எந்தக் கதையா..பாட்டி வடை சுட்டாங்களே அந்தக்கதை.!

ஹ..உங்க பாட்டியா? எங்க பாட்டியா?

நல்லவேளை..பாட்டி சுட்டது பருப்பு வடையா ? உளுந்து வடையான்னு கேட்கலயே அது போதும்..ஆமா என்ன பேசணும் அதச் சொல்லுங்க

நான்தான் போன்லயே சொல்லிருக்கேன் 'வாங்க' 'போங்க'னு சொல்ல வேண்டாம்னு,

எனக்கும் ஆசைதான் உங்கள 'வாடி' 'போடி'னு கூப்பிடனுன்னு..ஆனா அதுக்கு நான் நினைச்சது நடக்கணுமே!

நாம நினைக்கிறதெல்லாம் நடந்தா நல்லதுதான்..ஆனா அது கஷ்டம், அதுவும் நீங்க நினைக்கிறது ரொம்ப கஷ்டம்

ஏற்கனவே ஒருதரம் இதப்பத்தி பேசியிருக்கோம்..நான் நினைக்கிறதை நீங்களும் நினைச்சா சுலபமா நடக்கும்..வேற என்ன பிரச்சனை?

ரகு..நான் தெளிவாவே சொல்றேன், நீங்களோ, நானோ நினைக்கிறது முக்கியமில்ல, நம்ம வீட்ல நினைக்கனும்..உங்க வீட்ல எப்படியோ, ஆனா எங்க வீட்ல வாய்ப்பேயில்ல, அதுவும் அப்பா இதப்பத்தியெல்லாம் நினைக்கவே மாட்டார்..!

உங்க அப்பா இதப்பத்தி என்ன கனவிலா தெரிஞ்சிக்குவார்..நீதான் சொல்லணும், அதுக்கு முன்னால என்கிட்டே சொல்லணும்.

எங்க அப்பாகிட்டயா.? அதுசரி உங்ககிட்ட என்ன சொல்லணும்?

என்னவோ நானும் இருபத்தியொரு வருஷம் வெயிட் பண்றேன்னு மெசேஜ் அனுப்பினே,அதுக்கு என்ன அர்த்தம்?

உங்க மெசேஜ்க்கு என்ன அர்த்தமோ? அதுதான் என்னோட மேசெஜ்க்கும் அர்த்தம்.!

நான் உங்களுக்காகத்தான், சாரி,சாரி..உனக்காகத்தான்,, உன் பதிலுக்காகதான் வெயிட் பண்றேன்..நீ?

ம்ம்ம்..உண்மையா சொல்லனுன்னா, ஏதோவொரு விதத்துல உங்கள பிடிக்கறதாலதான் உன்கிட்ட பேசிட்டு இருக்கேன்..ஆனா
என்ன சொல்றதுன்னுதான் தெரியல..

இதுவே போதும் வேற எதுவும் சொல்ல வேண்டாம், என்ன பிரச்சனை வந்தாலும் வரும்போது பாத்துக்கலாம்..இதே சந்தோசத்தில ஒரு விஷயம் சொல்லட்டுமா.? நாளைக்குதான் என் பிறந்தநாள் போன்லயாவது பேசலாமா?

உண்மையாவா..நாளைக்கு எங்க வீட்லயும் ஒரு விசேஷம், ஈவ்னிங் போன் பண்றேன்..இப்போ டைம் ஆகிடுச்சு..கிளம்பறேன்

ஒன்னும் சொல்லாம கிளம்பினா என்ன அர்த்தம்.!

அதா போன் பண்றேன்னு சொன்னேனில்ல,,அப்போ சொல்றேன்..நாளைக்கு நாம ஒரு இடத்துக்கு போகணும் நைட்டு சொல்றேன்..பை என்றபடி கிளம்பினாள்.


தொடரும்...


ஆகு பெயர்-6
Share/Bookmark

Wednesday, June 9, 2010

ஆகு பெயர் -(பாகம்-6 )

துன்பியல் அல்லது வருத்தமளிக்கும் சம்பவங்கள் மட்டும் நம் மனதில் அதிர்ச்சியலைகளை ஏற்படுத்துவதில்லை.,சில சமயம் எதிர்பாராத சில மகிழ்ச்சியான தகவல்களும் அதிர்ச்சியை ஏற்படுத்திவிடும். பிரேம் அவளைப் பற்றி கூறிய தகவல்களும் அவ்வாறானவையே.

அவளது வீட்டை கடந்துதான் தினமும் என் வீட்டுக்கு சென்று கொண்டிருக்கிறேன். பிரதான சாலையிலிருந்து பிரிந்து எங்கள் வீடு இருக்கும் பகுதிக்கு செல்லும் துணைச் சாலையில் அமைந்துள்ள அவளது வீடுதான் அந்தப்பகுதியில் பெரியதும், அழகானதும் ஆகும். அதிலிருந்து சுமார் ஒரு கிலோமீட்டர் தொலைவில் என் வீடு உள்ளது. ஒரு சிறிய பூங்காவினுள் அமைந்துள்ளதை போன்ற தோற்றமளிக்கும் அவ்வீட்டை திரும்பி பார்க்காமல் எவரும் கடக்கவியலாது. அதை விட ஆச்சர்யபடுத்தும் தகவல், அவளது தம்பியும் எனக்கு ஏற்கனவே பழக்கமானவன்தான் என்பதுதான். எங்கள் பகுதியிலிருக்கும் பள்ளி மைதானம்தான் காலை வேளைகளில் பல்வேறு வயதினரும் உடற்பயிற்சிக்காக கூடும் பொது இடமாகும். ஒரு குறிப்பிட்ட வயதிலிருக்கும் நபர்கள், அந்தந்த சம வயதையுடைய நபர்களுடன் குழுக்களாக இணைந்து விளையாடவது வழக்கம். அத்தகைய குழுக்களில் எங்கள் வயதையடுத்த குழுவில் முக்கியமான உறுப்பினர் அவளது தம்பி. மைதானம் தவிர்த்த பொது இடங்களில் சந்திக்கும் போது புன்னகையை மட்டுமே பரிமாறி கொள்ளுமளவிற்கே பழக்கமானவன் எனினும் மூன்று ஆண்டுகளாக அறிமுகமுள்ளவன். இத்தகவல்கள் இனிய ஆச்சர்யத்தை ஏற்படுத்திய போதும் தொழிலிலும், பொருளாதாரத்திலும் நடுத்தர வர்க்கத்திலிருந்து, முன்னேற போராடிக்கொண்டிருக்கும், எனக்கு அவளது மேல்தர வர்க்க பொருளாதார நிலை சற்று அதிர்ச்சியை ஏற்படுத்தியது.

அவளைப் பற்றிய தகவல்கள் என் எண்ணத்தில் பல கிளைகளாக பிரிந்து, கனவு வெளியெங்கும் ஆராற்றிக் கொண்டிருக்க மனதின் வேர்கள் மட்டும் கற்பாறைகளுக்கிடையே நீரென மறைந்திருக்கும் அவளது நினைவுகளை நோக்கியே சென்று கொண்டிருந்தது. நீண்டு கொண்டிருக்கும் நினைவுகளுடன் பயணித்து சனிக்கிழமையை அடைந்தேன்.

காலை பத்து மணிக்குதான் பிரேமின் ஃபிரவுசிங் சென்டருக்கு வரச் சொல்லியிருக்கிறாள், ஆனாலும் நான் ஒன்பது மணிக்கே வந்துவிட்டேன். அப்போதுதான் கடையை நீக்கியிருந்தான், என்னை பார்த்ததும் ஆச்சர்யத்துடன்,,

என்னடா மாப்ள..இந் நேரத்துக்கே "புது மாப்பிள்ளை" மாதிரி ரெடியாகி வந்துட்டே?

இல்லடா..பத்து மணிக்கு இங்க வர்றேன்னு சொல்லியிருக்கா.அதுதான் கொஞ்ச நேரத்திலேயே வந்தா, இங்க நீ இருப்பயா? இல்ல உன் வொய்ஃப் இருப்பாங்களான்னு பாத்துக்களான்னு வந்தேன்..இன்னைக்கு நீதான இருப்ப?

அதுக்கில்லடா..நீ பொறுப்பா இந்நேரத்துக்கு வருவேன்னு தெரிஞ்சிருந்தா உன்கிட்டே சாவிய கொடுத்து கடைய நீக்கச் சொல்லியிருப்பனே..அதுசரி நீ வந்துட்டே, அந்த பொண்ணு கண்டிப்பாவந்துடுமா?

என்னடா..இப்படி திடீர்னு குண்ட தூக்கி போடுறே?

குண்டையும் தூக்குல, ஒல்லியையும் தூக்குல..எதுக்கும் ஒரு போன் பண்ணி கேட்டுடு..என்று குழப்பிவிட்டு அவனது வேலைகளை பார்க்க துவங்கினான்.

காத்திருப்பதா? அல்லது ஒரு போன் செய்து கேட்டு விடுவதா? என்ற குழப்பத்துடனையே எதற்கும் ஒரு 'மெசேஜ்' அனுப்பி கேட்டுவிடுவது என்று முடிவுசெய்து " I AM WAITING LAST TWENTY SIX YEARS FOR THIS MARVELOUS MEETING ....NOW AM AT THE SPOT " என்று மெசேஜ் அனுப்பினேன். கிட்டதட்ட ஆறு யுகங்களை கடந்து தனிமையின் பாலையில் முன்னேறிக்கொண்டிருந்த போது அவளிடமிருந்து " AM ALSO WAITNG FOR TWENTY ONE YEARS..SO U MAY CONTINUED UR WAITING FOR NEXT TEN MINUTES.,I WILL BE THERE ON TIME " பதில் மெசேஜ் வந்தது. ஒருவித ஆசுவாசத்துடன் அதை படித்து முடிக்கையில் கடிகார முட்கள் இரண்டும் இணைந்து ஆறு நிமிடங்களை கடந்து, காத்திருத்தலின் போதான காலத்தின் நீட்சியை உணர்த்தியது.

விடுமுறை தினமான அன்று ஃபிரவுசிங் சென்டர் வழக்கத்தை விட சற்று 'பிஸி'யாகவே இருந்தது. பதினைந்திற்கும் மேற்பட்ட கணிப்பொறிகள் இருப்பதால், அவள் வருகைக்காக ஒன்றிரண்டை காலியாகவே பிரேம் வைத்திருந்தான். "நட்பு காதலுக்காற்றும் சேவை"யில் ஒரு பகுதியாக தனது மேசையும் எனக்கு ஈந்திருந்ததால் அதில் அமர்ந்திருந்த நான் அதிலிருந்த பத்திரிகை ஒன்றில் அவளது பெயரை வித,விதமான வடிவங்களில் எழுதிப்பார்த்து நேரத்தை கடந்து கொண்டிருந்தேன்..

"காதலின் கடிகாரத்தில்,
காலம் சிறிய முள்ளின் வேகத்தில் நகர,
காத்திருப்பவரின் இதயம்
நொடி முள்ளின் வேகத்தில் துடிக்கிறது"...என்று கவிதை போன்றதொரு வஸ்துவையும் கிறுக்கியிருந்ததை பார்த்த பிரேம்,

டேய்..மாப்ள என்னடா கடிகாரத்துல இவ்வளவு விசயமிருக்கா? இல்ல காதலல்ல விசயமிருக்கா?

உனக்கு தெரியாத காதலா? என்னமோ டைம் பாஸ் பண்றதுக்கு கிறுகீட்டு இருக்கேன் நீ வேற...

உன் பிசினெஸ் இருக்கிற பிஸியில, டைம பாஸ் பண்றது ஓவரா இல்லையா?அதுவும் சனிக்கிழமை காலைல..? என என்னை நட்பின் இள வெப்பத்தில் கேலிசெய்து கொண்டிருந்த போதே, திடீரென அறைக்குள் குளுமை பரவத்துவங்கியது.. பிரேம் என்னிடம் கிசு,கிசுத்தான்,

" டேய்..உன் ஆளு வந்தாச்சுடா..!


தொடரும்...
Share/Bookmark