Wednesday, June 9, 2010

ஆகு பெயர் -(பாகம்-6 )

துன்பியல் அல்லது வருத்தமளிக்கும் சம்பவங்கள் மட்டும் நம் மனதில் அதிர்ச்சியலைகளை ஏற்படுத்துவதில்லை.,சில சமயம் எதிர்பாராத சில மகிழ்ச்சியான தகவல்களும் அதிர்ச்சியை ஏற்படுத்திவிடும். பிரேம் அவளைப் பற்றி கூறிய தகவல்களும் அவ்வாறானவையே.

அவளது வீட்டை கடந்துதான் தினமும் என் வீட்டுக்கு சென்று கொண்டிருக்கிறேன். பிரதான சாலையிலிருந்து பிரிந்து எங்கள் வீடு இருக்கும் பகுதிக்கு செல்லும் துணைச் சாலையில் அமைந்துள்ள அவளது வீடுதான் அந்தப்பகுதியில் பெரியதும், அழகானதும் ஆகும். அதிலிருந்து சுமார் ஒரு கிலோமீட்டர் தொலைவில் என் வீடு உள்ளது. ஒரு சிறிய பூங்காவினுள் அமைந்துள்ளதை போன்ற தோற்றமளிக்கும் அவ்வீட்டை திரும்பி பார்க்காமல் எவரும் கடக்கவியலாது. அதை விட ஆச்சர்யபடுத்தும் தகவல், அவளது தம்பியும் எனக்கு ஏற்கனவே பழக்கமானவன்தான் என்பதுதான். எங்கள் பகுதியிலிருக்கும் பள்ளி மைதானம்தான் காலை வேளைகளில் பல்வேறு வயதினரும் உடற்பயிற்சிக்காக கூடும் பொது இடமாகும். ஒரு குறிப்பிட்ட வயதிலிருக்கும் நபர்கள், அந்தந்த சம வயதையுடைய நபர்களுடன் குழுக்களாக இணைந்து விளையாடவது வழக்கம். அத்தகைய குழுக்களில் எங்கள் வயதையடுத்த குழுவில் முக்கியமான உறுப்பினர் அவளது தம்பி. மைதானம் தவிர்த்த பொது இடங்களில் சந்திக்கும் போது புன்னகையை மட்டுமே பரிமாறி கொள்ளுமளவிற்கே பழக்கமானவன் எனினும் மூன்று ஆண்டுகளாக அறிமுகமுள்ளவன். இத்தகவல்கள் இனிய ஆச்சர்யத்தை ஏற்படுத்திய போதும் தொழிலிலும், பொருளாதாரத்திலும் நடுத்தர வர்க்கத்திலிருந்து, முன்னேற போராடிக்கொண்டிருக்கும், எனக்கு அவளது மேல்தர வர்க்க பொருளாதார நிலை சற்று அதிர்ச்சியை ஏற்படுத்தியது.

அவளைப் பற்றிய தகவல்கள் என் எண்ணத்தில் பல கிளைகளாக பிரிந்து, கனவு வெளியெங்கும் ஆராற்றிக் கொண்டிருக்க மனதின் வேர்கள் மட்டும் கற்பாறைகளுக்கிடையே நீரென மறைந்திருக்கும் அவளது நினைவுகளை நோக்கியே சென்று கொண்டிருந்தது. நீண்டு கொண்டிருக்கும் நினைவுகளுடன் பயணித்து சனிக்கிழமையை அடைந்தேன்.

காலை பத்து மணிக்குதான் பிரேமின் ஃபிரவுசிங் சென்டருக்கு வரச் சொல்லியிருக்கிறாள், ஆனாலும் நான் ஒன்பது மணிக்கே வந்துவிட்டேன். அப்போதுதான் கடையை நீக்கியிருந்தான், என்னை பார்த்ததும் ஆச்சர்யத்துடன்,,

என்னடா மாப்ள..இந் நேரத்துக்கே "புது மாப்பிள்ளை" மாதிரி ரெடியாகி வந்துட்டே?

இல்லடா..பத்து மணிக்கு இங்க வர்றேன்னு சொல்லியிருக்கா.அதுதான் கொஞ்ச நேரத்திலேயே வந்தா, இங்க நீ இருப்பயா? இல்ல உன் வொய்ஃப் இருப்பாங்களான்னு பாத்துக்களான்னு வந்தேன்..இன்னைக்கு நீதான இருப்ப?

அதுக்கில்லடா..நீ பொறுப்பா இந்நேரத்துக்கு வருவேன்னு தெரிஞ்சிருந்தா உன்கிட்டே சாவிய கொடுத்து கடைய நீக்கச் சொல்லியிருப்பனே..அதுசரி நீ வந்துட்டே, அந்த பொண்ணு கண்டிப்பாவந்துடுமா?

என்னடா..இப்படி திடீர்னு குண்ட தூக்கி போடுறே?

குண்டையும் தூக்குல, ஒல்லியையும் தூக்குல..எதுக்கும் ஒரு போன் பண்ணி கேட்டுடு..என்று குழப்பிவிட்டு அவனது வேலைகளை பார்க்க துவங்கினான்.

காத்திருப்பதா? அல்லது ஒரு போன் செய்து கேட்டு விடுவதா? என்ற குழப்பத்துடனையே எதற்கும் ஒரு 'மெசேஜ்' அனுப்பி கேட்டுவிடுவது என்று முடிவுசெய்து " I AM WAITING LAST TWENTY SIX YEARS FOR THIS MARVELOUS MEETING ....NOW AM AT THE SPOT " என்று மெசேஜ் அனுப்பினேன். கிட்டதட்ட ஆறு யுகங்களை கடந்து தனிமையின் பாலையில் முன்னேறிக்கொண்டிருந்த போது அவளிடமிருந்து " AM ALSO WAITNG FOR TWENTY ONE YEARS..SO U MAY CONTINUED UR WAITING FOR NEXT TEN MINUTES.,I WILL BE THERE ON TIME " பதில் மெசேஜ் வந்தது. ஒருவித ஆசுவாசத்துடன் அதை படித்து முடிக்கையில் கடிகார முட்கள் இரண்டும் இணைந்து ஆறு நிமிடங்களை கடந்து, காத்திருத்தலின் போதான காலத்தின் நீட்சியை உணர்த்தியது.

விடுமுறை தினமான அன்று ஃபிரவுசிங் சென்டர் வழக்கத்தை விட சற்று 'பிஸி'யாகவே இருந்தது. பதினைந்திற்கும் மேற்பட்ட கணிப்பொறிகள் இருப்பதால், அவள் வருகைக்காக ஒன்றிரண்டை காலியாகவே பிரேம் வைத்திருந்தான். "நட்பு காதலுக்காற்றும் சேவை"யில் ஒரு பகுதியாக தனது மேசையும் எனக்கு ஈந்திருந்ததால் அதில் அமர்ந்திருந்த நான் அதிலிருந்த பத்திரிகை ஒன்றில் அவளது பெயரை வித,விதமான வடிவங்களில் எழுதிப்பார்த்து நேரத்தை கடந்து கொண்டிருந்தேன்..

"காதலின் கடிகாரத்தில்,
காலம் சிறிய முள்ளின் வேகத்தில் நகர,
காத்திருப்பவரின் இதயம்
நொடி முள்ளின் வேகத்தில் துடிக்கிறது"...என்று கவிதை போன்றதொரு வஸ்துவையும் கிறுக்கியிருந்ததை பார்த்த பிரேம்,

டேய்..மாப்ள என்னடா கடிகாரத்துல இவ்வளவு விசயமிருக்கா? இல்ல காதலல்ல விசயமிருக்கா?

உனக்கு தெரியாத காதலா? என்னமோ டைம் பாஸ் பண்றதுக்கு கிறுகீட்டு இருக்கேன் நீ வேற...

உன் பிசினெஸ் இருக்கிற பிஸியில, டைம பாஸ் பண்றது ஓவரா இல்லையா?அதுவும் சனிக்கிழமை காலைல..? என என்னை நட்பின் இள வெப்பத்தில் கேலிசெய்து கொண்டிருந்த போதே, திடீரென அறைக்குள் குளுமை பரவத்துவங்கியது.. பிரேம் என்னிடம் கிசு,கிசுத்தான்,

" டேய்..உன் ஆளு வந்தாச்சுடா..!


தொடரும்...
Share/Bookmark

2 comments:

Anonymous said...

வலையுலகின் இன்றைய டாப் ட்வென்டி பதிவுகளை WWW.SINHACITY.COM இல் வாசியுங்கள்

முரளிகுமார் பத்மநாபன் said...

mmm thiru.... para parannu pokuthu, akupeyar. i am waiting for the next one. :-)

kadaiyai neekkivittu// ithu namma oor slang, mathavanga ithai thappaa padikka vaaipiruku. why dont you change it?

nallaa irukku seekkiram aduththa parttukku vaanga, 7vathu partla entha 7 1/2 yum illaiye....

hi hi hi...
:-)

Post a Comment