Tuesday, July 6, 2010

ஞாபக நட்சத்திரங்கள்



எல்லைகளற்ற கனவுவெளியில்
அலைந்து கொண்டிருந்த
எனக்குள்ளிருந்து,
கசியத் துவங்கியது
உதிரமென ஓடிக்கொண்டிருந்த
உன் ஞாபகத் துளிகள்...

உதிர்ந்த ஒவ்வொரு துளியும்
கனன்று மின்னத்துவங்கியது
நட்சத்திரங்களாய்..!
கனவு வெளியெங்கும்
நட்சத்திரங்கள்..!
நட்சத்திரங்கள்..!
நட்சத்திரங்கள்..!

சிதறிப்போன உன் ஞாபகங்களை
மின்னிக் கொண்டிருக்கும்
நட்சத்திரங்களுள் தேடித்தேடி
உதிரத்தை இழந்த நான்
அணைந்து, வீழ்ந்து, நொறுங்கினேன்
எரிகல்லாய்...

Share/Bookmark

1 comments:

durairajv said...

உங்கள் கற்பனையின் எல்லை வானத்தையும் தாண்டி சென்றுவிட்டது....நல்ல கவிதை

www.vaanambaadi.wordpress.com

Post a Comment