Friday, July 30, 2010

நீ, நினைவுகள், கண்ணீர்..


உன் பெயரை
தலைப்பாகக் கொண்டு
எழுதத் துவங்கிய கவிதை
தலைப்புடன் நின்றுவிட்டது,
அதற்கு மேல் அதை
ஒன்றும் செய்ய முடியவில்லை..
பனியுறைந்த சன்னல் கண்ணாடியில்
தெரிவதெல்லாம் பனியில் மங்கிய
பிம்பங்களாக தெரிவதைப் போல..


என்னவென்று புரியாமல்
எதற்கென்று தெரியாமல்
கண்ணில் பட்டதையெல்லாம்

வாரிச்சுருட்டி சுமந்து திரியும்

பைத்தியக்காரனைப் போல்,

அலைந்து திரிகிறேன்

உன் நினைவுகளைச் சுமந்து..



நொறுங்கிய இதயத்தின்
குருதிச் சிதறல்களில்
சிவந்து, உலர்கிறது
கண்ணாடித் துளிகளென
சிதறிய கண்ணீர்..








Share/Bookmark

6 comments:

Sivaaa said...

முதல் கவிதை எனக்குப் பிடித்திருக்கிறது..

கண்ணீர்..

நினைவுகள்...

நீ....

இதுதான் வரிசையாக இருந்திருக்க வேண்டும்..எனக்கு தோனித்து...ஹி..ஹி...

தமிழ் said...

நினைவுகள் சிலநேரம் நம்மைப் பைத்தியமாக்கித்தான் விடுகிறது..

paarkkadal sakthi said...

///பனியுறைந்த சன்னல் கண்ணாடியில்
தெரிவதெல்லாம் பனியில் மங்கிய
பிம்பங்களாக தெரிவதைப் போல..////

"பார்த்த இடத்திலெல்லாம் நந்தலாலா" ..... நினைவுக்கு வருகிறது

ஆதவா said...

மூன்று கவிதைகளுமே நன்றாக இருக்கிறது. அதில் முதல் கவிதை சிறப்பு.

வாழ்த்துக்கள்

santhanakrishnan said...

முதல் கவிதை அற்புதம்.
வாழ்த்துக்கள்.

kutipaiya said...

//உன் பெயரை
தலைப்பாகக் கொண்டு
எழுதத் துவங்கிய கவிதை
தலைப்புடன் நின்றுவிட்டது//

அருமை!

Post a Comment