Tuesday, August 31, 2010

சொற்கள் இடறும் வனம்


உயிர் வறண்டு,
சொற்கள் புரையேறும்
நள்ளிரவொன்றில் துவங்கினேன்
ஒரு கவிதையை..

மேகங்களை இழந்த வானமாய்
நினைவுகளை இழந்து
விக்கித் தவித்தேன், ஒரு
பெரு மழையை நோக்கி..

நினைவுகளாய் திரள்வதும்,
பெருமழையாய் பொழிவதும்
காலத்தின் வழி இருக்க,
பனிக்குடமுடைக்கும்
குளிர்காற்றை வேண்டி
தாகத்துடன் தஞ்சமடைந்தேன்
சொற்கள் இடறும் வனமொன்றிடம்.
Share/Bookmark

4 comments:

முரளிகுமார் பத்மநாபன் said...

சபாஷ்... :-)

Sivaji Sankar said...

//உயிர் வறண்டு,
சொற்கள் புரையேறும்
நள்ளிரவொன்றில் துவங்கினேன்
ஒரு கவிதையை..//
தலைப்பில் துளிர்த்தகவிதை..

//மேகங்களை இழந்த வானமாய்
நினைவுகளை இழந்து
விக்கித் தவித்தேன், ஒரு
பெரு மழையை நோக்கி..//
பாலை சுனை தேடியலையும்
துணையற்ற நெடுந்துயர் பயணம்..

//நினைவுகளாய் திரள்வதும்,
பெருமழையாய் பொழிவதும்
காலத்தின் வழி இருக்க,
பனிக்குடமுடைக்கும்
குளிர்காற்றை வேண்டி
தாகத்துடன் தஞ்சமடைந்தேன்
சொற்கள் இடறும் வனமொன்றிடம்.//
ஆன்மாக்களுலவும் அந்தகரணப் பெருவெளியில்.,
அரிவையர் பாஷைக்கு லிபிக்களுண்டோ..??

- திரு சொற்களுக்குள் இடறிய மனம்..

க.மு.சுரேஷ் said...

:-)
அருமையான கவிதை.
வாழ்த்துகள்.

mapla r u remember me ? ? ?

திருநாவுக்கரசு பழனிசாமி said...

நன்றி சுரேஷ்..
மாப்ள எப்படி இருக்க?
mail ur mobile no: arasu.vb@gmail.com

Post a Comment