Sunday, September 19, 2010

பீப்ளி லைவ் - இந்தியாவின் முகம்



இந்தியா சுதந்திரமடைந்த பிறகு நாட்டின் சமூக, பொருளாதரத்தை பாதித்த அல்லது கட்டமைத்த காரணிகளுள் முக்கியமானவை பசுமைப்புரட்சியும், உலகமயமாக்கலும். இவ்விரு நிகழ்வுகளையும் ஆதரித்தும், எதிர்த்தும் பல்வேறு விவாதங்கள் இன்றுவரை நடைபெற்று வருவது ஒருபுறமிருக்க, தனி மனிதர்களது வாழ்க்கைச்சூழலில் இவ்விரு நிகழ்வுகளும் நிகழ்த்திய மாற்றங்கள் தனிமனித வாழ்க்கைத்தரத்தை உயர்த்துவதாக இல்லையென்பது பெரும்பான்மையான சமூக ஆய்வுகளின் முடிவாக உள்ளது. இந்தியா சுதந்திர காற்றை சுவாசிக்கத்துவங்கி இரு தலைமுறைகள் கடந்தபின்னரும் பஞ்சம் மற்றும் பசியினால் தற்கொலைகள் அதிகரிப்பது, அரசின் கிடங்குகளில் பல்லாயிரக்கணக்கான டன் உணவு தானியங்கள் கையிருப்பாக வைக்கப்பட்டு வீணடிக்கப்படுவதும், அதே உணவு தானியங்களின் விலை சந்தையில் பன் மடங்கு லாபத்துடன் விற்பனை செய்யப்படுவது என எதிர்மறையான சமூகச் சூழலே நிலவுகிறது. ஜனநாயக ரீதியில் கட்டமைக்கப்பட்ட ஒரு சமூகத்தில் எதிர்மறையான நிகழ்வுகளை மட்டுப்படுத்தி சமநிலையாக சமூகமும், அரசும் இயங்க முக்கிய பங்காற்றுவதில் ஊடகங்களின் பங்கு முக்கியமானதாகும்.

உலகமயமாக்கல் நிகழ்த்திய மாற்றங்களில் குறிப்பிடத்தக்க அல்லது அபாயகரமான மாற்றம் என்பதற்கு சரியான உதாரணமாக, ஒரு காலத்தில் சேவை சார் துறையாக இருந்த ஊடகத்துறை இன்று பெரும் லாபமீட்டும் தொழில்துறையாக மாறியதை குறிப்பிடலாம். தொழிலில் நிலைத்திருப்பதும், லாபமீட்டுவதும் கடும் போட்டிகளுக்குள்ளான நிலையில் தங்களின் தனித்தன்மைகளை இழந்திருக்கும் இன்றைய ஊடகத்துறையின் செயல்பாடுகள் தனிமனிதர்களை நேரடியாகவோ, மறைமுகமாகவோ பாதிப்பதாகவே உள்ளது. ஜனநாயகத்தை தாங்கி நிற்கும் தூண்களில் முக்கியமானதாக கருதப்படும் ஊடகங்களின் இன்றைய போக்கு சமூக மேம்பாட்டை நோக்கியதாக இல்லாத நிலையில், முற்றிலும் பொழுதுபோக்கு ஊடகமாக மாறிவிட்ட திரைப்படங்களில் அவ்வப்போது சில நல்ல முயற்சிகள் அரிதாக நடைபெறுவதுண்டு. சமீபத்தில் நடிகர் அமீர்கான் தயாரிப்பில், புதுமுக இயக்குனர் அனுஷா ரிஷ்வி இயக்கத்தில் வெளியான "பீப்ளி-(லைவ்)" என்ற திரைப்படம் நாட்டின் முதுகெலும்பு எனப்படும் விவசாயம் மற்றும் விவசாயிகளின் நிலைமையை அப்பட்டமாக படம்பிடித்து காட்டுவதோடு அரசியல் மற்றும் ஊடகங்களின் போலித்தனங்களையும் தோலுரித்து காட்டுகிறது.


வறுமை மற்றும் பஞ்சத்தின் கோரப்பிடியிலிருக்கும் விவசாய சகோதரர்களான நத்தா, புதியா இருவருக்கும் அரசாங்கத்தின் மூலமாக புதிதாக ஒரு சிக்கல் நேருகிறது, அது தங்களின் பரம்பரை நிலத்தை அடமானமாக வைத்து வாங்கிய கடனை திருப்பிச் செலுத்தாத நிலையில் கடனுக்கான பிணைய நிலத்தை ஏலம் விடப்போவதாக வரும் அறிவிப்பு. கடனையும் திருப்பிச் செலுத்தவும் இயலாமல், பரம்பரை நிலத்தை இழக்க விரும்பாத இருவரும் உள்ளூர் செல்வந்தரும், அரசியல்வாதியுமான நபரிடம் உதவிக்கென வருகிறார்கள். நடைபெறவிருக்கும் தேர்தல் பணிகளில் மும்முரமாக இருக்கும் அரசியல்வாதி இருவரையும் ஏளனமாக பேசுவதோடு, தற்கொலை செய்து கொள்ளும் விவசாயிகளின் குடும்பத்திற்கு அரசு இழப்பீட்டு தொகையாக ஒரு லட்ச ரூபாய் வழங்குகிறது என்ற தகவலை கூறி அரசாங்கத்தை அணுகுமாறு கூறுகிறார்.தங்கள் நிலத்தை தக்க வைத்துக்கொள்ள வேறு வழி இல்லாத நிலையில் சகோதரர்கள் இருவரும் கலந்துபேசி தங்களுள் ஒருவர் தற்கொலை செய்து கொள்வது எனவும், மற்றவர் கிடைக்கும் இழப்பீட்டு தொகையில் நிலத்தையும் மீட்டு குடும்பத்தை காப்பது என முடிவு செய்கின்றனர்.

இழப்பீட்டு தொகை வழங்கும் திட்டம் செயல்படுவதை வேறு சிலரிடமும் உறுதி செய்த பின்னர் 'நத்தா' தற்கொலை செய்வது கொள்வது என தீர்மானிக்கின்றனர். இத்தகவலை எதேச்சையாக அறிந்துகொள்ளும் உள்ளூர் தினசரியில் நிருபராக பணிபுரியும் 'ராகேஷ்' தனது தொடர்பிலிருக்கும் பிரபலமான செய்தி தொலைகாட்சி நிருபரிடம் அத்தகவலை தெரிவிக்கிறான்."டி.ஆர்.பி" என்னும் மாயக்குதிரையின் மூலம் முன்னணியில் பயணிக்க விரும்பும் தொலைக்காட்சி நிறுவனத்தினர் "கிடைத்தற்கரிய" இச்செய்தியை நேரடி ஒளிபரப்பு செய்வதாக களமிறங்க, தேசமெங்கும் ஊடகங்களால் பரபரப்பு ஏற்படுத்தப்படுகிறது. வழக்கம் போல இறுதியில் விழித்துக்கொள்ளும் அரசு, நடைபெறவிருக்கும் தேர்தல் வெற்றியை மனதில் கொண்டு 'நத்தா' தற்கொலை செய்துகொள்ளாமல் காக்க ஒருபுறம் நடவடிக்கைகள் எடுக்க, இதே தற்கொலையை தங்களுக்கு சாதகமாக பயன்படுத்தி ஆளும் கட்சியை தோற்கடிக்க சதி செய்யும் எதிர்க்கட்சி என விரிவடையும் கதைக்களத்தில் அரசியல் கட்சிகளின் தகிடுதத்தங்கள், ஊடகங்களின் குயுக்திகள் மற்றும் நத்தா குடும்பத்தினரின் அறியாமை என கலவையாய் காட்சிகள் அரங்கேற இறுதியில் 'நத்தா' கிராமத்தை விட்டு வெளியேறி நகரத்தில் கட்டிடக்கூலியாய் மாறுவதுடன் படம் நிறைவடைகிறது. நத்தாவின் தற்கொலை முடிவு மற்றும் அதன் நீட்சியாக சமூகம் சந்திக்கும் அபத்தங்கள் என ஒருபுறம் நிகழ, அதே கிராமத்தில் மற்றொரு ஏழை விவசாயி, அரசை நம்பி பயனில்லாத நிலையில் தனக்கான கிணறு ஒன்றை தனியாளாக வெட்டத்துவங்கி பாதியிலேயே மரணமடைகிறார். இச்சம்பவத்தை அரசோ, ஊடகங்களோ ஒரு பொருட்டாக எடுத்துக்கொள்வதில்லை.



தொண்ணூறுகளின் ஆரம்பத்தில் துவங்கிய தாரளமயமாக்கல் எனும் பொருளா
தார மறுசீரமைப்புகள், இன்றைய விவசாயிகள் மீதும், சிறு தொழில் முனைவோர்கள் மீதும் ஏற்கனவே பல்முனைத்தாக்குதலை நடத்தும் சூழ்நிலையில் அவர்களை காக்கும் பொறுப்புடைய அரசு 'உலக பொருளாதார தேக்கம்' என்ற போலியான திரையினால் சமூக அவலங்களை மறைக்கும் பணியையே தொடர்ந்து செய்கிறது. இலவச திட்டங்களின் மூலம் உழைக்கும் வர்க்கத்தினரை சோம்பேறிகளாக்குவது, செயல்படுத்த சாத்தியமில்லாத திட்டங்களை அறிவித்து தேர்தல் நேர நற்பெயரை ஏற்படுத்திக்கொள்வது, கட்சிகள் தங்களுக்குள் ஒப்பந்தங்கள் செய்துகொண்டு இரட்டைவேடமிடுவது என நிகழ்கால அரசியலையும், செய்திகளை முந்தித் தந்து தங்களை முன்னணியில் நிறுத்திக்கொள்ள எத்தகைய அபத்தங்களையும் செய்வது, குறிப்பிட்ட ஒரு அரசியல் கட்சியுடன் தங்கள் உறவை பலப்படுத்திக் கொண்டு அவர்களுக்கு சாதகமாக செய்திகள் வெளியிட்டு அதன் மூலம் ஆதாயம் பெறுவது என இன்றைய ஊடகங்களின் தான்தோன்றித்தனமான போக்கையும் எளிமையான நகைச்சுவை கலந்த வசனங்களின் வாயிலாக சாடியுள்ளது "பீப்ளி-லைவ்"

வட இந்திய கிராமம் ஒன்றை களமாகக் கொண்டு நிகழும் கதையானாலும் பெரும்பாலான இந்திய கிராமங்களை பிரதிபலிப்பதாக இருப்பது கதைப்போக்கின் நம்பகத்தன்மையை அதிகரிக்கிறது. படத்தின் வசனங்கள் உயிர் நாடியாக இருந்து படத்தை உயிர்ப்புடன் நகர்த்துகிறது. நடிப்பு , இசை, ஒளிப்பதிவு, இயக்கம் என அனைத்து தொழில்நுட்ப பிரிவுகளும் மிகச்சிறப்பாகவும், எதார்த்தமாகவும் அமைந்துள்ளது படத்தின் முக்கிய பலமாகும். சமகால இந்தியத் திரைப்படங்களில் தனிக்குரலாக எழுந்து சமூக அவலங்களை ஓங்கி ஒலித்துள்ள பீப்ளி-லைவ், பகட்டுகள், சாயப்பூச்சுகள் இல்லாத அசலான இந்திய முகத்தை பிரதிபலிக்கும் கண்ணாடி.
Share/Bookmark

Thursday, September 16, 2010

விடாது கருப்பு...

தனியார் தொலைக்காட்சிகளில் வெற்றிகரமாக ஓடிய "விடாது கருப்பு" தொடருக்கும் இக்கதைக்கும் ஒரே தலைப்பு என்பதைத்தவிர வேறு எந்த தொடர்பும் இல்லை...ஆனால் அத்தொடர் நாடகத்தில் நடித்த அல்லது மேய்ந்த (குதிரை மன்னிக்க வேண்டுகிறேன்) வெள்ளைக்குதிரைக்கும், இக்கதையின் நாயகருக்கும் ஒரு ஒற்றுமையுண்டு. இருவரை கண்டுமே ஊரில் அனைவரும் பயப்படுவதுதான். "மேய்ந்த" என்ற சொல்லைப் பொறுத்தவரையும் இருவருக்கும் பொருத்தமானதுதான். 'கருப்பு' என்றழைக்கப்படும் கருப்புசாமியும் பல நேரங்களில் தன்னிலை மறந்து மேய்ந்து கொண்டிருப்பதாக ஊரில் பலரும் குறிப்பிடுவதுண்டு.

தனது சினிமா வாழ்வின்(..?) நீண்டகால வைரியான சூப்பர் ஸ்டாரின் தத்துவ கணக்கின்படி, வாழ்வின் ஏழாம் எட்டுகளில் இருக்கும் கருப்பு, தன் வாழ்வின் சில காலங்களை சினிமாவுக்கென அர்பணித்திருந்த வரலாறு அவர் தற்போது வாழ்ந்து வரும் 'மேட்டுக்கடை' தவிர அருகிலிருக்கும் பல்லடம் டவுன் வரையிலும் பரவியிருந்தது. அந்நாட்களில் பல்லடத்திற்கு மேற்கே இருக்கும் சூலூரிலிருந்து சென்று திருமால் பெருமை, கந்தன் கருணை முதலிய திரைப்படங்களில் நடித்து புகழ்பெற துவங்கியிருந்த நடிகர் சிவக்குமார், ஏதோவொரு தருக்கங்களின் படி நமது கருப்பிற்கு தூரத்து உறவினர்..தைப்பூச காலங்களில் சூலூர், பாப்பம்பட்டி போன்ற ஊர்களிலிருந்து பழனிக்கு செல்லும் பக்தசாரிகள் மேட்டுக்கடை, குண்டடம் மார்க்கமாக செல்வது வழக்கம், அவ்வாறான ஒரு பயணத்தில் மேற்படி நடிகரின் பக்கத்துக்கு வீட்டுக்காரருடன் பழனி வரை பக்தி மார்க்கமாக சென்று வந்ததிலிருந்து துவங்கிய அன்னாரின் சினிமா வாழ்க்கை, அதற்கு இரண்டு வருடங்களுக்கு பிறகு சினிமாவில் சேர "மெட்ராஸ்" செல்ல முடிவு செய்து திருப்பூரிலிருந்து திருட்டு ரயிலேறி, ஊத்துக்குளி ரயில்வே காவல் நிலையத்தில் இரண்டு இரவுகளை கழித்துவிட்டு மேட்டுக்கடைக்கே திரும்பி வந்ததுடன் முடிவுக்குவந்தது. கருப்புசாமி 'முழுக்கால்சட்டை' அணிந்ததும், தலைநகர் நோக்கி பிரயாணப்பட்டதும் அதுவே முதலும்,கடைசியும். அதன் பிறகு ஒரு கோணத்தில் தனது நிறத்தையும்,சாயலையும் கொண்டிருந்த ரஜினிகாந்த் திரையுலகில் புகுந்து புகழ் பெற்றதும், தனது இடத்தையே பிடித்து விட்டதாக எண்ணி விரோதம் பாராட்ட துவங்கியது தனிக்கதை.

காலமும், காவல்துறையும் இணைந்து, தான் சினிமாவுக்கு ஆற்றவிருந்த சேவைகளை தடுத்ததால் கடுப்புற்ற கருப்பு சிறிது காலம் தனது சேவைகளை தோட்டத்திலிருந்த கால்நடைகளுக்கு ஆற்றிக்கொண்டிருந்தார். உச்சியிலிருந்து சூரியன் காய்ந்துகொண்டிருந்த ஒரு மதிய வேளையில் மாடுகளுக்கு "அன்னாங்கால்" போட்டு மேயவிட்டுவிட்டு புளிய மரத்தடியில் படுத்திருந்த கருப்பு, மேட்டுக்கடையின் சமூக மாற்றங்குறித்து சிந்தித்து ஒரு முடிவினை எடுத்ததன் வாயிலாக அரசியலினுள் புகுந்தார். ஐந்தறிவுள்ள ஜீவன்களை அன்னங்காலிட்டு திறமையாய் மேய்த்த கருப்பிற்கு, ஆறறிவுடைய மனிதர்களை மேய்ப்பது அவ்வளவு எளிதாய் பிடிபடவில்லை, அரசியலிற்கு வந்த ஒரே வருடத்தில் கருப்பின் வீட்டுக்கொடியில் நான்கைந்து கட்சிகளின் கரைவேட்டிகள் காய்ந்து கிழிந்தது. மேடைகளில் பேசுபவர்களுக்கு சோடா உடைத்து தருமளவிற்கு வளர்வதற்குள் அந்த கட்சியிலிருந்து வெளியேறிவிடும் கருப்புவிற்கு கட்சி மேடைகளில் முழங்குவதற்கான வாய்ப்பு கடைசி வரை கிடைக்காமலே அரசியலை விட்டு அடுத்த ஒரு வருடத்தில் வெளியேற வேண்டியிருந்தது.

முடிவிலா மாயங்களை நிகழ்த்தவல்ல 'விதி' சிலசமயங்களில் ஒரே நிகழ்விற்கு இரு மாறுபட்ட விளைவுகளை ஏற்படுத்தி அறிவியல் விதிகளுக்கும் தனக்குமுள்ள வேறுபாட்டினை உணர்த்திக் கொண்டேயிருக்கும். கருப்புவின் வாழ்விலும் தனது மாயத்தை நிகழ்த்திய விதி, தமிழகத்தின் இருபெரும் தொழில் துறைகளான சினிமாவிற்கும், அரசியலிற்கும் கிடைக்கவிருந்த ஒரு மாணிக்கத்தை தடுத்து தமிழக கோடீஸ்வரர்களின் எண்ணிக்கையில் ஒன்றைக் குறைத்தது, அதே விதி அறுநூற்றி சொச்சம் வாக்காளர்களையுடைய மேட்டுக்கடையின் அந்தரங்களிலும் தனது மாயங்களை நிகழ்த்தியது. சொற்ப காலமேயாயினும் சினிமாவிலும், அரசியலிலும் தான் பெற்ற ஞானங்களை 'மேட்டுக்கடை' வாழ் மக்களின் அன்றாட வாழ்க்கையினுள் திணிக்க ஆரம்பித்த 'கருப்பு' சில வருடங்களிலேயே அனைவரும் தெறித்து ஓடினாலும் விடாமல் பயமுறுத்தும் "விடாது கருப்பு"வாக மாறினார்.

பங்காளித்தகராறு, வாய்க்கா,வரப்புச்சண்டை மற்றும் காரணங்களின்றியும், அற்ப காரணங்களுக்காகவும் தோன்றும் பிரச்சனைகளை தீர்த்து வைக்க கருப்பு மேற்கொள்ளும் வழிமுறைகள், தகராறுகளை காட்டிலும் சுவாரசியமாக இருக்கும். மேற்படி தகராறுகளை, அவை எங்கு துவங்கியிருந்தாலும் இறுதியாக அது முடிவது மேடுக்கடையை அடுத்த காளியா பாளையத்திலுள்ள "மூலை வெட்டான்" கடையில்தான். (அந்நாட்களில், குடிமக்களின் தாகம் தீர்க்க அறிமுகமாகியிருந்த பாக்கெட் சாராயத்தை விற்க, போட்டியில்லாமல் ஏலமெடுத்த ராசு, சாராயப் பாக்கெட்டின் மூலை நுனியை வெட்டித்தரும் லாவகத்தினால் 'மூலை வெட்டன் ' என அடையாளப்படுத்தபட்டார்) தகராறுகளில் சம்பந்தப்பட்ட இரு தரப்பாரும் தங்களின் சிரம்,கரம் முதலியவற்றிற்கு சேதமில்லாமல் தகராறுகளை தீர்த்துக்கொண்டு மன சாந்தியுடன் "தாக சாந்தி"யும் பெற்றுச்செல்வது வழக்கம். மேற்படி பஞ்சாயத்துக்களில் வாதி,பிரதிவாதிகள் ஏகத்துக்கும் எகிறும்போது நிதானித்து பைசல் பேசும் கருப்பு, தகராறுகள் முடிந்து அனைவரும் சமாதானத்தையும், சாராயத்தையும் நாடிய சில நிமிடங்களிலேயே தனது ரூபங்களை வெளிக்காட்டத் துவங்குவார். அத்தருணங்களில் வெளிப்படும் கருப்புவின் ரகளையான ரூபங்களை கண்ணுற்ற எவரும் சில வருடங்களாவது எவரிடமும் வம்பு வளர்க்க முயலார்களாவர். இறுதியில் இரவு 'மறுதண்ணி'க்கென சில சாராயப் பாக்கெட்டுகளையும், மாமிச பட்சணங்களையும் பார்சல் செய்து கிளம்புவதுடன் அன்றைய தகராறுகளையும் பைசல் செய்வார்.

மூலை வெட்டாங்கடையில் துவங்கிய கருப்புவின் சமூகப்பணி அடுத்தடுத்த அரசாங்களின் போதைக் கொள்கைகளுக்கேற்ப பரிணாம வளர்ச்சியடைந்து இன்றைய "டாஸ்மாக்"வரையிலும் தொடர்கிறது. காளியா பாளையத்தில் 'மூலை வெட்டாங்கடை' தள்ளாடாமல் முழுவீச்சில் ஓடிக்கொண்டிருந்த காலத்தில் துவக்கப்பள்ளிக்கு செல்லத் துவங்கியிருந்த சக்திவேல், தனது மாமாவான 'மூலைவெட்டு ராசு'வைக் காண வரும்போதெல்லாம் அங்கு நீதி பரிபாலித்துக் கொண்டிருக்கும் கருப்புவின் பிரதாபங்களைக் கண்டு சற்று மிரள்வதுண்டு. இன்று திருப்பூரிலும், கேரளாவிலும் கந்துக்கடை லைன் போடுமளவு வளர்ந்துவிட்ட பின்னரும் காளியா பாளையம் அரசு மது அங்காடியின் அருகில் ஏதோவொரு கடை பெஞ்சில் அமர்ந்திருக்கும் கருப்புவை காண நேரும்போதும் அதே மிரட்சியின் உந்துதலால் கண்டும்,காணமல் நழுவுவதுண்டு. 'எல்லோருக்கும் ஒருநாள் விடியும்' என்பதான நன்னம்பிக்கை மொழி விதியின் மாய விளையாட்டால் வேறுவிதமாக விடிவதுமுண்டு. அத்தகைய ஒரு விடியல் சக்திவேலுக்கு அவன் திருமணம் முடிந்த பத்தாம் நாள் வந்தது.

பனிரெண்டாம் வகுப்பு தேர்வுகளை எழுதி முடித்த கையோடு விடுமுறைக்கு வந்த தனது அத்தைமகள் கனகாவை கடிமணம் புரிந்திருந்த சக்திவேல், பத்து நாட்களுக்கு பிறகு யூரியா வாங்க காளியா பாளயத்திலுள்ள சொசைட்டிக்கு வர, சொசைட்டி திண்ணையில் தன் சகாக்களுடனிருந்த 'கருப்பு'வினால் அன்றைய விடியல் சக்திவேலுக்கு இரண்டாம் முறையாக கீழ்க்கண்டவாறு விடிந்தது..

அட சத்தி, என்ன புது மாப்ளே.. இந்நேரத்துக்கு சொசைட்டி பக்கம்..?

பத்து நாளாயிருச்சுங்க மாமா..இன்னு புது மாப்ளையா இருக்க முடியுமா..யூரியா வாங்கலானு வந்தங்க..!

அதுஞ் சரித்தே..வெள்ளாமைய பாத்தாதானே வெளுத்த துணி கட்டமுடியும்..அது செரி இப்டி சொல்லாம,கொள்ளாம கலியாணம் பண்ணிட்டேயே மாப்ளே, உங்க மாமா ராசு கலியாணத்துக்கு ஒரு மாசம் கூடவே வேலை பாத்தமப்பா..நீ என்னடான்னா ஒரு வா விருந்துகூட போடாம உட்டுட்டியே,,அத்த புள்ளைய கட்டறதுக்கு இவ்ளோ அவசரமா?

இல்லைங்க மாமா..நான் பத்தாவதோட படிக்கறத உட்டுட்டேன், புள்ள காலேஜ் கிலேஜ் போய் படிச்சா அப்பறம் புள்ளைய கட்டி கொடுக்கலேன்ன என்ன பண்றதுன்னு..கூட இருக்கறவனுக உசுப்பேத்தி உட்டுட்டாங்க..செரி உங்களுக்கு விருந்துதான சீக்கிரமா போட்றலாம் உடுங்க.!

சம்சாரம் படிச்சிருந்தா உனக்கும் நல்லதுதான, கந்துக்கணக்கு வழக்கையெல்லா பாத்துக்குமல்ல..ஆனது ஆயிப்போச்சு, மணி நாலாயிடுச்சு..வா இன்னைக்கே ஒரு பார்ட்டிய போட்ருவோம்

இல்லங்க மாமா..இப்போ போனாத்தா..பொழுது இறங்கறதுக்குள்ள பாதி காட்டுக்காவது யூரியா வைக்கமுடியுங்க..இன்னொருணா பார்ட்டிய வச்சுக்கலாங்க மாமா..

அட என்ன மாப்ள..தங்கமாட்ட புள்ளைய கொடுத்துருக்கோம், நீ என்னடானா யூரியா வைக்கோனு, தண்ணி கட்டோனுன்னு சொல்லிடிருக்க..வாப்பா அரைமணி நேரத்தில போய்டலாம்.. என்றபடி தன் சகாக்களுடன், சக்திவேலையும் விடாப்பிடியாக அருகிலிருந்த அரசு மதுபானக் அங்காடியினுள் அழைத்து சென்ற கருப்பு அனைவருக்கும் வேண்டியதை ஆர்டர் செய்துவிட்டு வசதியான ஒரு டேபிளில் அமர்ந்து, சக்தியையும் அருகிலேயே அமர்த்திக்கொண்டார். மிதமான முதலிரண்டு சுற்றுக்களில் சக்தியின் சிறு வயது சமாச்சாரங்களையும்,சமார்த்தியத்தையும் தன் சகாக்களிடம் கூறி பெருமைப்படுத்தி, யாருக்கும் தெரியாமல் திருமணம் செய்துகொண்டது புத்திசாலித்தனமான காரியமென்றும் பாராட்டிக் கொண்டிருந்தார். சுற்று அதிகமாக,அதிகமாக கருப்புவின் தொனியும் மாறத்துவங்கியது..

மாப்ளே..நீயும் லைட்டா சாப்டு மாப்பள..

இந்நேரத்துக்கு வேணாங்க மாமா..கனகு சத்தம்போடும்..!

அட இந்த கந்துக்காரனுகளே இப்படிதானப்பா..எல்லாத்துக்கும் கணக்கு பாத்துட்டு..குடியப்பா காசு நாந்தாறேன்..

அதுக்கில்லீங்க மாமா..பொழுதோட கனக கூட்டீடு அத்தையூருக்கு போகனும் அதான்..நீங்க சாப்பிடுங்க

அது சேரி..இப்போ எல்லாரும் ராசியாய்டீங்க..மாமியாரூட்டுக்கு போலாம்..ஆனாலும் நீ பண்ணினது தப்புதானப்பா..!

என்னங்க மாமா..?

இந்த காலத்துல புள்ளைக படிக்கறது முக்கியமப்பா..பன்னண்டாவது படிக்கற புள்ளைய கட்டிகிட்டே அதுக்கு குடும்பம்னா என்ன தெரியும்..அட அதவுடு மாப்ளே..நீ பாட்டுக்கு ஓரம்பரைக்கு வந்த புள்ளைய, கூட்டீடு போய் தாலிய கட்டி கூட்டியாந்துட்டே, உங்கூட்ல இன்னொரு வயசுப்பையன் உந்தம்பி இருக்கான்..நாளைக்கு வயசுப்புள்ளைகள யாரு உங்கூட்டுக்கு அனுப்புவாங்க..கேரளா போய் லைன் போட்டா மட்டும் பத்தாதப்பா..கொஞ்சம் ரோசனை வேணுமப்பா.. எனத்துவங்கிய கருப்புவின் வாதம், பிரதிவாதியின் இடையூறு இல்லாமலே பல சுற்றுக்களையும் தாண்டி தொடர்ந்தது. வீட்ல கூட இப்படி கேள்வி கேக்கலையே என எண்ணிய சத்தி உடனடியாக எப்படியாவது கருப்புவிடமிருந்து தப்பிவிட யோசனை செய்து..

மாமா, மணி அஞ்சரை ஆயிடுச்சுங்க..போலாங்க..!

புது மாப்ளை உனக்கு பல சோலி இருக்குமாப்பா..நீ கெளம்பு, எங்களுக்கென்ன இந்நேரத்துக்கு போய் என்னத்த கட்ட போறோம்..சரி போறதுதான்போற கணக்க குடுத்துட்டு போய்டப்பா.. நாம சாவகாசமா இன்னொருநா பேசிக்கலாம், மாப்ள அப்படியே இன்னொரு 'கால் படி'க்கு சேத்தி கொடுத்துட்டு போய்டு..பொழுதோடைக்கி வேணும்.!

சரிங்க மாமா.. என்று பில்லை கொடுத்துவிட்டு வெளியேறிய சக்திவேல் மனதிற்குள் நினைத்தான்.." இங்க குடிச்சதே பாதி யூரியா மூட்டைய முழுங்கிடுச்சு..இதுல பார்சல் வேறயா..இன்னைக்கு கருப்பு மாமன்பொழுது நம்ம மேல விடுஞ்சிடுச்சு..சரி இந்த மட்லும் விட்டாரே..போதுஞ்சாமி..

சாமி, பூதமெல்லாம் ஒண்ணுமில்ல என அதுநாள் வரை நாத்திகம் பேசிக்கொண்டிருந்த சக்திவேலுக்கு ஒன்று மட்டும் தெளிவாய் புரிந்தது..

காத்து "கருப்பு"களுக்கு அஞ்சாமல் காலந்தள்ளுவதென்பது கொஞ்சம் கஷ்டம்தான்...
Share/Bookmark

Thursday, September 9, 2010

ஆகு பெயர்- (இறுதிப்பாகம்)

"கற்றலினால் ஆன பயன், கற்றல் வழி வாழ்தல்" இது எழுதுபவர்களுக்கும் பொருந்தக்கூடிய ஒன்று. எழுத்தாளர்களுக்கு தங்களின் எழுத்து வழி வாழ்தல் சாத்தியபடாவிடினும் வாழ்க்கையையோ அல்லது வாழ்வின் ஒரு பகுதியையோ எழுதுவது என்பது சாத்தியப்படும் ஒன்றாகும், அதிலும் ஆரம்ப நிலை எழுத்தாளர்களுக்கு தங்களது வாழ்வின் ஒரு பகுதியையோ அல்லது தங்கள் அறிந்த அல்லது பழகும் நபர்களின் வாழ்க்கையையோ எழுதுவது சிறந்த பயிற்சியாக இருக்கும் என்பது எனது புரிதல். சம்பந்தப்பட்டவர்களின் மனம் நோகாத அளவு உண்மை சம்பவங்களுடன் சரியான விகிதத்தில் கற்பனையையும் கலந்து எழுதும்போது படைப்பு வாழ்க்கையைவிட சுவாரசியமாக அமைகிறது. இதில் சரியான விகிதம் என்பது அவரவர் வித்தையைப் பொறுத்தது, ஆயினும் சித்திரத்தைப் போல எழுத்தும் நாள்பட, நாள்பட பிடிபடும். நிற்க...

இத்தளத்தில் தொடர் கதையாக எழுதப்பட்ட" ஆகுபெயர் " பத்து பாகங்கள் முடிந்த நிலையில் தற்காலிகமாக நிறுத்தப்படுகிறது என்னும் அறிவிப்பிற்கான முன் அனுமதியே முதல் பத்தி. இத்தளத்தில் எழுதும் உரிமையை ஏகபோகமாக நான் ஒருவனே பெற்றிருக்கும்போதும் இணையம், திரட்டிகள் என பொது வெளியில் வாசிக்கப்படும் போது எழுதப்பட்ட கதைகளில், அது எவ்வளவுதான் உண்மைக்கு புறம்பில்லாத வகையில் இருந்தாலும், சம்பந்தப்பட்டவர்கள் அதை படிக்கும் போது சிறிதளவேனும் அவர்களின் மனம் நோகுமெனில் எழுதுவதை நிறுத்துவது என்பது தவிர்க்கவியலாததாக ஆகிறது.

சிறிய அளவே ஆயினும், பத்துபாகங்கள் கதையை தொடர்ந்து படித்த வாசகர்களுக்கு கதையின் போக்கு குறித்து ஓரளவு யூகிக்கும் தருணம் கதையில் வந்துவிட்டாலும், இன்னும் நான்கைந்து பாகங்களில் முடிவடையும் கதைக்கு ஓரளவேனும் சரியான முடிவை சிறு பத்தியிலாவது எழுதுவதுதான் சரி என்ற எண்ணத்தில் கீழ்க்கண்ட பகுதி பதிவிடப்படுகிறது. மீள்பதிவான இது ஓரளவு ஆகுபெயர் கதையை சரியான விதத்தில் முடிவுறச்செய்யும் என நம்புகிறேன். ஆயினும் "ஆகுபெயர் " என்ற தலைப்பை நியாயப்படுத்த இயலாமைக்கு வருந்துகிறேன்...கதை நடந்த காலத்திற்கு சில வருடங்கள் கழிந்து கதையின் நாயகன் ரகுவின் வாழ்க்கையில் ஒரு நாளின் நினைவுகள் அவனது பார்வையிலேயே இனி..


கிட்டத்தட்ட ஏழெட்டு மாதங்களுக்கு மேலாகிறது இதுபோல நள்ளிரவில் குறுந்தகவல் வந்து.

இரவு மணி பதினொன்றை தாண்டியிருக்கும், உறக்கம் வராமல் புரண்டு கொண்டிருந்தேன், மனைவிக்கு முன்னரே படுக்கையில் இடம்பிடித்திருந்த கைப்பேசி, சிறு சத்தத்துடன் " 1 message received " என ஒளிர்ந்தது. விடிந்தால் பிறந்தநாள் எனவே எவரிடமாவதிருந்து வாழ்த்து வந்திருக்கும். வயது அதிகமாக, அதிகமாக பிறந்தநாளுக்கான வாழ்த்துக்களை எதிர்கொள்ளும் போது நினைவின் ஆழத்தில் சிறு அச்சம் நீர்க் குமிழிகளென தோன்றி கண நேரத்தில் மறைந்து விடுகின்றன. அத்தகையதொரு நினைவுக்குமிழி திடீரென தோன்றி நினைவுகளை பின்னோக்கி கொண்டு சென்றது.

நான்கைந்து ஆண்டுகளுக்கு முன் கைப்பேசி பயன்படுத்த துவங்கிய போது, புத்தாண்டுக்கு முந்தய இரவிலும், என் பிறந்தநாளின் முந்தய இரவிலும் ஒன்றோ இரண்டோ வாழ்த்து தகவல்கள் வரும், அதிலும் பிறந்த நாளுக்கென வரும் வாழ்த்துக்கள் பெரும்பாலும் சுய அறிவிப்பினால் பெறப்பட்ட வாழ்த்துகளாகவே இருக்கும். அதன் பிறகான குறுந்தகவல் யுகமாகிவிட்ட சமீப ஆண்டுகளில் குடும்பத்திற்கு நேரம் ஒதுக்குவதை போன்றே குறுந்தகவலுக்கும் நேரம் ஒதுக்குவது முக்கியமாகிவிட்டது. நண்பர்களிடமிருந்தான இலவச அறிவுரைகள், மொக்கைகள் மற்றும் நமக்கு சம்பந்தமே இல்லாத கடன்காரர்களிடமிருந்து வரும் கடனாளியாக்குவதற்கான ஆலோசனைகள் என பலவகை குறுந்தகவல்களை எதிர்கொள்ள/சகித்துக்கொள்ள பழகியிருந்த ஒரு காலத்தில்தான் காதலையும் சந்திக்க நேர்ந்தது.

பெண்களோ,ஆண்களோ தம் எதிர் பாலினருடனான உறவில் நட்பு என்ற புரியாத சமன்பாட்டிற்கு விடை தேட எவ்வளவுதான் முயன்றாலும், அச்சமன்பாட்டை கூட்டி,கழித்து, பெருக்கி காதல் என்ற விடையை கொண்டுவருவதில் 'குறுந்தகவல்கள்' முக்கிய பங்காற்றுகின்றன. இதை தெரிந்தோ, தெரியாமலோ அறியாமல் விட்டிருந்த நான் உன்னையும், நீ என்னையும் நமது குறுந்தகவல்களின் மூலம் பின்தொடர துவங்கிய பிறகு வேறு எந்த விசயங்களும் பெறாத முக்கியத்துவத்தை குறுந்தகவல்கள் பெற்றது. அதிலும் இரண்டாண்டுகளுக்கு முன் இதே போன்றதொரு நள்ளிரவில் நீ அனுப்பிய பிறந்தநாள் வாழ்த்து வெறும் வாழ்த்தாக மட்டுமல்லாமல் நட்பு வெள்ளத்தை கடந்து காதல் கரையை நாம் அடைந்ததற்கான பாலமாகவும் இருந்தது.

நமது காதல் நாட்களின் முதல் நாளான அந்த பிறந்தநாளில் உனது கட்டளை மற்றும் அறிவுறுத்தலின் படி நான் தனியாகவும், நீ தனியாக உன் தோழியுடனும் "அய்யன் கோவிலு"க்கு சென்றிருந்தோம். இருவருமே உள்ளூர் என்பதால் இதற்கு முன்பு பல முறை பொது இடங்களில் இருவரும் சந்தித்திருந்த போதும் இதுவரை உணராத ஒரு அச்சத்தையும், படபடப்பையும் இருவருமே அன்று உணர்ந்தோம். எனது பெயருடன், உனது தந்தையின் பெயருக்கும் சேர்த்து அர்ச்சனை செய்துவிட்டு "இன்னைக்கு தான் எங்க அப்பாவுக்கும் பிறந்தநாள்" என்று நீ கூறியதற்கு " அப்போ ரெண்டு பேருக்கும் ஒத்துபோயிடும்னு நினைக்கிறேன்" என்று நான் கூறிய போது, சிறு அச்சம் கலந்த சிரிப்பை உதிர்த்துவிட்டு விடைபெற்றாய்.

அதன் பிறகான ஓராண்டு கால காதல் நாட்களில் எனது ஒவ்வொரு சூரிய உதயத்தையும் உனது குறுந்தகவல்களே கொண்டுவந்தது. எனது தினசரி வாழ்வில் தொழில் தவிர்த்த ஏனைய பெரும்பாலான நிகழ்வுகள் உன் தகவல்களின் அடிப்படையிலேயே நிகழ்ந்தது. அதிலும் பிறர் இருக்கும் பொது இடங்களில் பேசுவதற்கு அதிக வாய்ப்பில்லாத தருணங்களில் குறுந்தகவல்களின் வாயிலாக நீ அனுப்பும் செய்திகளும், சிறு சிறு கட்டளைகளும் எனது வாழ்வில் பல மென் வன்முறைகளை நிகழ்த்தியது. அடிக்கடி சந்திதுக்கொள்ளவும், பேசவும் முடியாத நமக்கு குறுந்தகவல்களே அன்பை உறுதியாய் பிணைக்கும் கயிறாக இருந்தது.

கல்லூரி படிப்பின் இறுதியாண்டில் நீ இருந்த போது , உன் தந்தை நமது காதலை ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை என்பதையும் ஒரு குறுந்தகவல் வழியாகத்தான் என்னிடம் சொன்னாய், சில நாட்களுக்கு பிறகு, திடீரென ஒருநாள் "வீட்டில் பிரச்சனை, என் தம்பி உங்களுடன் பேசுவான். இனி குறுந்தகவல் எதுவும் அனுப்ப வேண்டாம்" என்று ஒரு குரூர தகவலையும் அனுப்பினாய். உன் தம்பியின் வழியாகவும், என் பெற்றோர்கள் வழியாகவும் பலமுறை உன் வீட்டில் பேசிய பின்பும், பொருத்தமில்லாத ஏதேதோ காரணங்களை காட்டி மறுத்து விட்ட உன் தந்தையையும், குடும்பத்தையும் தவிர்த்து விட்டு நாம் இணைவதற்கான வேறு எந்த வழியையும் தேர்ந்தெடுக்க விரும்பாத நாம், காதலில் இருந்து விலகிவிடுவதென முடிவு செய்தததும் இதே குறுந்தகவல்களின் வழியாகத்தான்.

நமக்குள் எல்லாவித தகவல் பரிமாற்றங்களும் நின்று போயிருந்த காலகட்டத்தில் சென்ற வருட பிறந்தநாள் வந்து போனது, ஏதோவொரு புரியாத உணர்வினால் உந்தப்பட்டு தனியாக "அய்யன் கோவிலு"க்கு சென்று கோவிலுக்குள் செல்லாமல் திரும்பி வந்தேன். பிறகு மூன்று மாதங்கள் கழித்து உன் தந்தையிடம், நம்மை குறித்து பேசாததற்கு மன்னிப்பு கேட்டும் " sorry pa , i was hopeless... am sorry " என்று ஒரு குறுந்தகவல் அனுப்பியிருந்தாய்.

முன்பெல்லாம் நான் எதாவது தவறு செய்துவிட்டு உன்னிடம் sorry கேட்டால், நமக்குள் எதற்கு மன்னிப்பு என்று உனக்கு கோபம் வந்துவிடும். உனது கடைசி குறுந்தகவலுக்கு பதில் அனுப்ப முடிவுசெய்து, நீ அடிக்கடி குறிப்பிடும் ஒரு வரியை டைப் செய்து அனுப்பாமல் DRAFT ல் சேமித்து வைத்துவிட்டேன். உனது எண், மற்றும் சேமித்து வைக்கப்பட்ட அனைத்து குறுந்தகவல்களையும் உன் திருமணத்திற்கு பிறகு அழித்து விட்டாலும் உனது கடைசி குறுந்தகவலையும், நான் அனுப்பாத அந்த பதிலையும் மட்டும் சேமித்து வைத்துள்ளதை நினைத்து கொண்டேன். கடந்த கால நினைவுகளின் அழுத்தத்தில் தோன்றிய நினைவுக்குமிழிகள் சட்டென மறைய, சகஜ நிலைக்கு திரும்பி கைப்பேசியை எடுத்து குறுந்தகவலை திறந்தேன்.

" MANYMORE HAPPY RETURNS OF THE DAY" hw u? pls forgot and forgiv me for the past one year...sorry. if u had time pls go 'ayyan kovil' என்று இருந்தது. அடுத்தடுத்து நண்பர்களிடமிருந்து வாழ்த்துகள் வந்து கொண்டேயிருந்தாலும் எந்த வாழ்த்தையும் பெற்றுக்கொள்ள இயலாத ஒரு மனநிலையை இந்த ஒரு குறுந்தகவல் ஏற்படுத்திவிட, முன்பொருமுறை உனக்கு அனுப்பாமல் விட்ட குறுந்தகவலை மீண்டுமொருமுறை படித்து பார்த்துவிட்டு கைப்பேசியை அணைத்தேன்..அது "love means never say you are sorry".
Share/Bookmark

Monday, September 6, 2010

வழித்துணை



இலக்கில்லாமல் தனிமையில்
துவங்கும் பயணங்கள்
இலக்கில்லாமல் நீள்கின்றன...

முடிவிலா பாதைகளில்
முன்னோக்கிச் செல்லுகின்ற
தருணமொன்றில்,
மனம் மட்டும் பின்னோக்கி
நினைவுகளினூடே நகர,
துணைக்கு பின்னோக்கி
நகரத் துவங்கியது
ஒற்றைப் புளியமரம்.

முன்னோக்கிச் செல்லும் பாதை
பின்னோக்கி செல்வதாய்படும் மன(ர)ம்
முன்னோக்கியும்
பின்னோக்கியும்
முடிவிலா பயணங்கள்
Share/Bookmark