Friday, December 3, 2010

நினைவுப் பள்ளங்கள்



மழை இப்போது நின்றுவிட்டது

உருவங்கள் பல கொண்டலையும்
பெரு மேகங்கள், உருவமில்லா
காற்றில் கரைந்து, பெரு மழையாய்
கொட்டித் தீர்த்து ஓய்ந்துள்ளது.
களிமண் காடாய் மனம்
ஊறிக்கிடக்கிறது நினைவுகளில்,

மழைக்காக ஏங்கிய நாட்கள்
தன்னை மெல்ல,மெல்ல
அஸ்தமித்து கொண்டு,
புதிய ஒளிக்கீற்றுகளை
வெயில் விடியல்காளாய்
நினைவுகளில் பாய்ச்சுகிறது.

வெம்மையில் தன்னை இழக்கும்
ஈரம்.. மற்றுமொருமுறை
விட்டுச் செல்கிறது, மனதை
வறண்ட கனவுகளாய்..

களிமண் காடாய் ஊறிக்கிடந்த
மனம் வெடிக்கத்துவங்குகிறது
நினைவுப் பள்ளங்களாய்.


Share/Bookmark

5 comments:

சு.சிவக்குமார். said...

நினைவுகளோடு தொடர்புபடாமல் இருந்திருந்தால் இன்னும் பெரிய திறப்பு கிடைத்திருக்கும்-எனக்குப்பட்டது..மற்றபடி உங்க ஆகச்சிறந்த கவிதைகளில் மற்றொன்று....

திருநாவுக்கரசு பழனிசாமி said...

கருத்திற்கும்,பாராட்டிற்கும் நன்றி சிவா..

எஸ்.கே said...

அருமையான கவிதை!
நினைவுகள்!

க.மு.சுரேஷ் said...

அருமை

சைக்கிள் said...

//களிமண் காடாய் ஊறிக்கிடந்த
மனம் வெடிக்கத்துவங்குகிறது
நினைவுப் பள்ளங்களாய்//
மிக அருமை.

Post a Comment