Wednesday, December 15, 2010

காத்திருப்பு


பெரும் வனப்பிரவாகத்தில்
சிக்குண்டு, அடித்து செல்லப்படும்
சிறு நீர்ப் பாம்பென..சுழன்று
தவிக்கிறது காலம்.

அகங்காரத்துடன் முன்னோக்கி
செல்லும் வெள்ளத்தின் சுழிவுகள்
ஆர்பரிக்கின்றன காலத்தை
கைக்கொண்ட இறுமாப்பில்..

ஆர்பரித்த அலையொன்றில்
எறியப்பட்டு நதிப்பாறையில்
ஒதுங்கிய காலம்,,
இரையென வெள்ளத்தை
விழுங்கிடும் ஆசுவாசத்துடன்
காத்திருக்கத் துவங்கியது
கோடையை நோக்கி..


Share/Bookmark

8 comments:

அரசன் said...

அழகு ...

நல்ல வரிகள்

சுந்தர்ஜி said...

காலம் குறித்த ப்ரக்ஞை ஒரு ஓவியம் போல் காட்சி தருகிறது. காலம் குறித்து எதைச் சொல்லும்போதும் ஒரு அசரீரி மறைந்து ஒலிப்பதான தோற்றம் எழுகிறது எனக்குள்.இக்கவிதையிலும் அந்த அசரீரி ஒளிந்திருக்கிறதோ?

க.மு.சுரேஷ் said...

நன்றாக உள்ளது.
வாழ்த்துக்கள்.

திருநாவுக்கரசு பழனிசாமி said...

நன்றி அரசன்,
நன்றி சுந்தர்ஜி,
நன்றி சுரேஷ்..

சிவகுமாரன் said...

யப்பா. அருமை நண்பரே. கை கொடுங்கள்.
கண் முன்னே பாம்பாய் விரிகிறது காலம்

திருநாவுக்கரசு பழனிசாமி said...

நன்றி சிவகுமாரன்

ஜோதிஜி said...

உங்களின் திறமையை ஒவ்வொரு முறையும் கவனித்துக் கொண்டே வருகின்றேன். இது போன்ற நல்ல சொல்லாடலில் சிறுகதை ஒன்று முயற்சிக்கலாமே?

திருநாவுக்கரசு பழனிசாமி said...

நன்றி ஜோதிஜி..கட்டாயம் முயற்சிக்கிறேன்

Post a Comment