Saturday, December 25, 2010

சாம்பல் காளான்கள்



கனவிலிருந்து மீண்டு நனவிற்கும்
நனவிலிருந்து நழுவி கனவிற்குமாக
ஊசலாடுகிறது இருப்பு.

மெய் வருத்தும்
நனவின் வெப்பக்கீற்றுகள்
உயிர் பொசுக்கி அஸ்தமிக்கிறது,
கனவின் பெருங்கடலுக்கப்பால்

பெருங்கடலின் ஆழத்தில்
வெம்மையை அழித்த குளுமையும்,
ஆர்ப்பரிப்பை அடக்கிய அமைதியும்
விரவி..சேகரிக்கின்றன
உயிரின் கருஞ்சாம்பலை

விடியல்கள் பொய்த்த கனவின்
ஆழ் சேற்றில் புதைந்த
நனவின் விதைப்பிண்டங்கள்,
முளைத்து, துளிர்க்கின்றன
கருஞ்சாம்பல் காளான்களாக

மரணித்தலையும், ஜனித்தலையும்
இரு கயிறுகளாக்கி
காளான்கள் சூழ் மரமொன்றில்
ஊசலாடுகிறது இருப்பு





Share/Bookmark

7 comments:

சுந்தர்ஜி said...

இருப்பின் கசப்பை நெற்றியில் அடித்தாற்போல சொன்ன அபாரமான கவிதை திருச்சொல்.

காளான் இல்லாமையின் நிலையாமையின் குறியாய் மிகவும் அழுத்தமாய்ப் பொருந்துகிறது.

என் தளத்துக்கு என்னுடன் வருகிறது இக்கவிதை உங்கள் அனுமதியுடன் திருச்சொல்.

உங்கள் தமிழைக் கைகூப்பி வணங்குகிறேன்.நிறைய எழுதுங்கள்.

குட்டிப்பையா|Kutipaiya said...

lovely thiru!

Harani said...

சொற்கள் இறுகிய அழுத்தமான கவிதை. காளான்கள் சூழ் மரமொன்றில் ஊசலாடுகிறது இருப்பு. இங்கே உயிர்த்தலை அழியாது காக்கிறதுங்கள் கவிதை. வாழ்த்துக்கள்.

சைக்கிள் said...

//மரணித்தலையும், ஜனித்தலையும்
இரு கயிறுகளாக்கி
காளான்கள் சூழ் மரமொன்றில்
ஊசலாடுகிறது இருப்பு//
எவ்வளவு பயங்கர அழகும், அடர்த்தியும் இந்த வரிகளில். இருப்பை, அலைகழிக்கும் கேள்விகளை மிகுந்த கவி அமைதியுடன் சொல்ல்கிற ஆழமான எழுத்து. வாழ்த்துக்கள்.

திருநாவுக்கரசு பழனிசாமி said...

நன்றி சுந்தர்ஜி,
நன்றி சீதா,
நன்றி ஹரணி,
நன்றி சைக்கிள்

சிவகுமாரன் said...

இரண்டாயிரத்து பத்தாண்டு கழிந்தது.
இனியதொரு புத்தாண்டு பிறந்தது.
மகிழ்வான முத்தாண்டாய்
மனங்களின் ஒத்தாண்டாய்
வளங்களின் சத்தாண்டாய்
வாய்மையில் சுத்தாண்டாய்
மொத்தத்தில்
வெத்தாண்டாய் இல்லாமல்
வெற்றிக்கு வித்தாண்டாய்
விளங்கட்டும் புத்தாண்டு.

சிவகுமாரன் said...

பாரதியின் "காட்சிப் பிழையை" நினைவுபடுத்தியது கவிதை.
வாழ்த்துக்கள்.

Post a Comment