Friday, February 25, 2011

வனப்பிரவேசம்



உனக்குள் தொலைந்து கொண்டிருக்கும்
நான், அவ்வப்போது வனங்களிலும்
தொலைவதுண்டு..இம்முறை
எனக்கும் வனம்புக ஆசையென்றாய்
நரகத்தின் பிரதியான நகரமே
உன்னுடன் சேர்ந்திருக்கும்போது
சொர்க்கமாகிறது..
வனம் சொர்க்கத்தின் பிரதி
சொர்க்கத்திற்கு உன்னுடன் செல்வது
கற்கண்டாய் மனதினில் இனிக்க
துவங்கியது நம் வனப்பிரவேசம்.
கருவிழிகளில் பச்சையத்தையும்
கூர் நாசிகளில் புழுதியின் வாசத்தையும்
இதழ்களில் குளுமையையும்
நிரப்பிக்கொண்டு சிறிது,சிறிதாய்
வனத்தினுள் தொலையத்துவங்கினாய்.
இரவுமுழுவதும் காய்ந்து கொண்டிருந்த
நிலவு உருகி பனித்துளிகளென
இலைகளில் தங்கி, நீ கடந்து செல்கையில்
பூக்களுடன் சேர்ந்து உதிர்ந்து
வரவேற்றது உன் வருகையை
வனமெங்கும் மொழியின்றி பாடித்திரிந்த
பறவைகள் உன் உதட்டசைவுகளில்
துள்ளல் மொழி பழகின
இயற்கையில் வசப்பட வனம் புகுந்த நீ,
இயற்கையை வசப்படுத்தியபடி
வெளியுலகின் பிரக்ஞையின்றி
வன தேவதையாய் மாறிக்கொண்டிருந்தாய்
ஒளியை பின்தொடரும்
விட்டில்பூச்சியென உனை
பின்தொடர்ந்திருந்த நான் மற்றுமொருமுறை
தொலைய ஆயத்தமானேன்
வனதேவதை உனக்குள்













Share/Bookmark

10 comments:

வேடந்தாங்கல் - கருன் said...

வன தேவதைக்கு ஒரு கவிதை.. அருமை..

http://sakthistudycentre.blogspot.com/2011/02/blog-post_25.html

VELU.G said...

தொலைதல் சுகமே

நல்ல கவிதை

திருநாவுக்கரசு பழனிசாமி said...

நன்றி கருண்
நன்றி வேலு

முரளிகுமார் பத்மநாபன் said...

யோவ், இங்கதான் தொலைவேன்னு கங்கணம் கட்டிகிட்டு இறங்கியாச்சு, வனமே தேவதையாக, தேவதை வனமாக, மாறிமாறி தொலைந்து போ...

:-)

திருநாவுக்கரசு பழனிசாமி said...

@ முரளி :-)))

Nithyaswarna said...

அருமையான கவிதை :)

Harani said...

திரு..

தொலைவதென்பது சுகம்தான். அதுவும் விருப்புடன் தொலைவது இன்னும் சுகம். இயற்கைக் கவிஞன் வோர்ட்ஸ்வொர்த்தின் கவிதையைத் தமிழில் படித்ததுபோல சுகமாய் இருந்தது. அருமை.

திருநாவுக்கரசு பழனிசாமி said...

நன்றி நித்யா

@ Harani..
நன்றி ஐயா..உங்களிடம் ஒரு கேள்வி,,
ஏன் சில நாட்களாக எதுவும் பதிவிடவில்லை..உங்கள் தளத்திற்கு அடிக்கடி வந்து திரும்புகிறேன்

Vel Kannan said...

இந்த அடர்வில் நானும் தொலைகிறேன் விருப்பத்துடன்....

sathish434 said...

உனக்குள் தொலைந்து கொண்டிருக்கும்
நான், அவ்வப்போது வனங்களிலும்
தொலைவதுண்டு

Post a Comment