Wednesday, July 11, 2012

இந்த இரவு




சில நாட்களாகவே
முடிவற்றவைகளில் சிக்கி
உழன்று கொண்டிருக்கிறது மனம்
சிறு கல்லும் பெரும் மலையென
உருவுகொண்டு அச்சுறுத்துகிறது
பெரும் நதியென சுழிந்தோடும்
கண்ணீரின் ஊற்றுத்துளையாகி
சலித்து ஓய்ந்துவிட்டது கண்கள்
பறக்க, பறக்க தீராத வானமாய்
பரந்து கிடக்கிறது
வெக்கையுமிழும் மேற்கூரை
வரப்போகும் எல்லா பகலிரவுகளையும்
விழுங்கிவிட்டதைப் போல்
அடர் மௌனத்துடன்
ஊர்ந்துகொண்டிருக்கிறது இந்த இரவு






Share/Bookmark

3 comments:

பாலா said...

இரை விழுங்கிய பாம்பென ஊறும் இரவு , தகிக்கிகுது !!! நண்பரே , அருமை.

அன்பு said...

இதே மன உணர்வோட சுத்திட்டு இருக்கறதால :) செம்மயா இருக்குங்க ..

திருநாவுக்கரசு பழனிசாமி said...

நன்றி பாலா :-)

நன்றி அன்பு :-)

Post a Comment