Saturday, August 4, 2012

மதுபானக்கடை - டாஸ்மாக் குறிப்புகள்


பொதுவாக வெள்ளிக்கிழமைகளில் வெளியாகும் எல்லா படங்களையும் பார்த்துவிடும் ''பேட்ச்லர்'' ஜாதி நான். மொக்கை, உலகப்படம் என்றெல்லாம் வேறுபடுத்தி கொள்வதில்லை ஆனாலும் பார்த்த படங்கள் குறித்து பேசுவதில் சில கட்டுப்பாடுகள் இயல்பாகவே எனக்குள் உண்டு..மசாலா படங்களுக்கு ஓரிரு வரிகளில் விமர்சனமும் , மொக்கை மசாலாப்படங்களுக்கு ஓரிரு வரிகளில் எச்சரிக்கையும் செய்துவிட்டு (நண்பர்களுக்காக) நகர்ந்துவிடுவதுண்டு. மிகச்சில படங்களே பதிவு எழுதவேண்டுமென்ற சிந்தனையை தூண்டும் அப்படி ஒரு படத்தை நேற்று பார்க்க நேர்ந்தது,  ''மதுபானக்கடை'' படத்தின் பாடல்களை ஏற்கனவே கேட்டிருந்ததால் படம் எதை பேசுகிறது என்பதை ஓரளவு யூகித்திருந்தேன்.

   படம் துவங்கியதும் போடப்பட்ட இரு ''ஸ்லைடு''கள் மிக முக்கியமானவை ஒன்று சமர்ப்பணம், ஜான் ஆபிரகாமுக்கு படத்தை சமர்ப்பணம் செய்திருந்தார்கள். (ஜான் ஆபிரஹாம் இயக்கிய அக்ரஹாரத்தில் கழுதை திரைப்படத்தை அறிந்தவர்களும், பார்த்தவர்களும் மிகக்குறைவு. ஒரு திரைப்படத்தை எதிர்த்து முடங்கச் செய்வதற்காக தமிழகத்தில் ஆரிய-திராவிடம் என்ற இரு அரசியல் சார்பினரையும் ஒன்றுபடுத்திய வரலாற்றை உடையது இப்படம்) இரண்டாவது ஸ்லைடு ''இப்படத்தில் கதை என்ற ஒன்று காணக்கிடைத்தால் அதன் பொறுப்பு உங்களை சார்ந்தது'' என்று பார்வையாளர்களுக்கு போடப்பட்டது, இது படத்தின் மொழியை ஓரளவு பார்வையாளர்களுக்கு உணர்த்த. ஒரு திரைப்படும் சொல்லும் செய்தியை உணர்த்துவதில் இயக்குனருக்கு உள்ள பொறுப்பை பார்வையாளனுக்கு பிரித்து கொடுத்துள்ளார் இயக்குனர். பார்வையாளனை புத்திசாலியாக ஒரு திரைப்பட இயக்குனர் பார்த்த அறிய தருணம் இது. இறுதியாக படத்தின் முடிவில் காட்டப்படும் ஸ்லைடு ''நாஞ்சில் நாடானின் ''உண்ணற்க கள்ளை'' என்ற கட்டுரையை அடிப்படையாக கொண்டு எடுக்கப்பட்டது'' என்பது அது .தற்கால தமிழ் சினிமா இயக்குனர் ஒருவர் ஜான் ஆபிராகாமை தெரிந்துவைத்திருக்கிறார் என்பதும், நாஞ்சில்நாடனை படிக்கிறார் என்பதும் மனதிற்கு உவப்பான ஒன்று.

இப்படத்திற்கு விமர்சனம் என்றபெயரில் கதையமைப்பையோ, காட்சியமைப்புகளையோ குறிப்பிட்டு குதற வேண்டியதில்லை (அவற்றில் பெரிதாக குறைகள் இல்லை என்பது வேறு விஷயம்) ஏனெனில் யாரும் பேசத்தயங்கும் ஒரு விஷயத்தை பேச திரைப்படம் என்ற மொழியை ஒரு காரணியாக இயக்குனர் பயன்படுத்திக்கொண்டுள்ளார். ஒரு சிறு நகர மதுபானக்கடை பாரின் ஒரு நாளை அப்பட்டமாக பதிவு செய்திருக்கிறார்கள் சிறு நகரங்களால் ஆன தமிழகத்தை இப்பதிவு அப்படியே பிரதிபலிக்கிறது .பார் நடத்து முதலாளி, வேலை செய்யும் பையன்கள், கடையை ஒட்டி பெட்டிக்கடை வைத்திருப்பவர் ஒரு நாளில் மதுபானக்கடைக்கு வரும் வாடிக்கையாளர்கள் என அன்றாட வாழ்வில் அனைவரும் சந்திக்கும் பாத்திரங்களை வைத்துக்கொண்டு அசலான வசனங்களின் மூலம் படத்தை நகர்த்தியிருக்கிறார்கள்.

   ஒரு நாளில் நிகழும் கதை எனினும் காட்சிகளும், வசனங்களும் முந்தைய மற்றும் அடுத்த நாளையும் பிணைத்துக்கொள்ள பார்வையாளர்களுக்கு உதவுகிறது . படத்தில் நடித்திருக்கும் நடிகர்கள் அனைவருமே கிட்டத்தட்ட புதியவர்கள் எனினும் அனைவரும் பெரிய குறையில்லாத அளவு நடித்துள்ளனர். பெட்டிசன் மணி, பாட்டுப்பாடி கட்டிங் தேத்துபவர், ஆங்கிலம் பேசி கட்டிங் தேத்துபவர், தனது நிலத்தை பார் நடத்த விற்றுவிட்டு அந்தப் பணத்தை குடித்தே அழித்து பின் அங்கேயே மனநிலை தவறியவனாக அலையும் நபர், பிழைப்பிற்காக ராமன், அனுமான் வேடமிட்டு பிச்சையெடுத்து அக்காசில் குடிக்கவரும் நபர்கள், பாரில் வேலை செய்யும் பையன்கள் இவர்கள்தான் படத்தின் முக்கிய பாத்திரங்கள் இதுபோக பிறந்தநாளுக்கு குடிக்க வரும் கல்லூரி மாணவர்கள், பள்ளி நேரத்தில் குடிக்கவரும் ஆசிரியர், அவரைக்கண்டு பயந்து மறையும் அவரது மாணவர்கள் . காதல் தோல்வியில் முதன்முதலாய் குடிக்கவரும் இளைஞன் , குடிக்கவந்த இடத்தில் சாதிவெறியை காட்டும் உள்ளூர் ஆதிக்க சாதியை சேர்ந்த நபர், கடை திறக்கும் முன்னரே வந்து காத்திருக்கும் துப்புரவு பணியாளர்கள், பாரம் சுமக்கும் தொழிலாளிகள் என அனைத்து பாத்திரங்களும் இயல்பாக அமைந்துள்ளது. படத்திற்கு பெரிய பலம் வசனங்கள். பல வசனங்கள் குறிப்பிடும் படியாக இருந்தாலும் ''குடிக்கிறவன் தள்ளாடினா நாடு ஸ்டெடியா இருக்கும், குடிகாரன் ஸ்டெடி ஆயிட்டா நாடு தள்ளாடிடும்'' என்று பெட்டிசன் மணி பேசும் வசனம் இன்றைய தமிழகத்தை ஒரு வரியில் சொல்லிவிடுகிறது.

    இயக்குனர் மார்க்சிய பற்றுடையவராகவும், அதே சமயம் தற்கால மார்க்சிஸ்ட்கள் மீது விமர்சனம் உடையவராகவும் இருக்கவேண்டும் என்று யூகிக்கிறேன். மதுக்கடை ஊழியர்கள் செய்யும் ஏய்ப்புகள், போலி மது தயாரிக்கும் அரசியல்வாதிகள், தன்னிடம் வேலை செய்யும் இளைஞன் தன் பெண்ணை காதலிப்பதை தடுக்க முனையும் பார் முதலாளி, விளிம்புநிலை தொழிலாளிகள் குடிப்பதற்கான தேவைகள் என படம் முழுக்க குடிக்கு பின்னிருக்கும் கருப்பு பக்கத்தை எவ்வித பிரச்சார தொனியுமின்றியும், தமிழகத்தில் மதுபான விற்பனையை அரசே எடுத்துக்கொண்டதற்கு பிறகான சூழலையும், அரசியலையும் சொல்ல முனைந்து அதில் வெற்றியும் பெற்றிருக்கிறார் என்றே நினைக்கிறேன் . இயக்குனருக்கும், படக்குழுவினருக்கும் பாராட்டுகள்

டிஸ்கி:- இது படத்தைப்பற்றிய என் எண்ணங்களே..விமர்சனம் அல்ல.

  நாஞ்சிலின் உண்ணற்க கள்ளை கட்டுரை 

Share/Bookmark